"Ey,benim iyimser hallerim,
çabuk aldanışlarım,
Hep inanışlarım,
Alttan alışlarım,
Hatayı hep kendimde buluşlarım, Değmeyeceklere kafama takışlarım,
Yoktan yere,akıp giden gözyaşlarım,
Hepinize Elvada...
Ben artık kimsenin,hiçbir şeyi olmayacağım
Öyle işte... "
Nazım Hikmet
Elvada SuriyeTarih
Yermük Savaşında(636) müslümanlara yenildikten sonra Suriye'yi kaybeden İmparator Herakleios, kadim topraklara son kez dönüp şöyle der :
"Elveda Suriye, artık bir daha asla görüşmeyeceğimiz bir veda... Düşmanın elleri için ne güzel bir toprak olacaksın, esen kal Suriye!"
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sen Benimdin...Alıntı
Gittin
Sonuna bir elvada sıkıştırdın.
Ama hiç bilemedin;
Benden seni de aldın. 
ŞAİRBEY
ŞAİRBEY
*NE GARİP DEĞİL Mİ ?*
*▪︎Dünyaya çıplak geliyorsun...*
*▪︎Makam-mevki, mal-mülk,*
*çoluk-çocuk, eş, arkadaş, dost*
*sahibi oluyorsun...*
*▪︎Gençlik, güzellik, dinçlik, azim,*
*güç- kuvvet veriliyor..*
*▪︎Akıl-zeka, irade sahibi*
*oluyorsun...*
*▪︎Sonra birer birer bu nimetler,*
*elinden alınıyor.🍁😞*
*▪︎Yaşlanıyorsun; gençliğin,güzelliğin, gücün,kuvvetin gidiyor elden....*🥀😞
*▪︎Azmin, iraden aklın, zekan da*
*yavaş yavaş tükeniyor...*🥀😞
*▪︎En sonunda ölüm geliyor.*
*Herşeye "elvada "diyorsun.🥀😞*
*▪︎Bütün bu nimetler sana emanet*
*Olarak verilmişti. 🍁*
*▪︎Emaneti Gerçek sahibine teslim*
*ediyorsun.🍂*
ELVADA SEVGİLİ DOSTUMŞiir
Elveda sevgili dostum elveda,
Sen kökleri içimde uzanan..
Ayrılık yazılmış alnımıza
İlerde gene karşılaşırız inan..
Elveda dostum, el sıkışmadan
Sessizce.. Ne keder ne tasa gerek:
Ölmek yeni bir şey değildir bu dünyada
Ama yaşamak da yeni bir şey olmasa gerek.
S.Y
Mevsimlerin Ötesindeki Vuslat: Gönül Baharı
Bismillah...
Bu dünya, zıtlıkların birbirine aşık olduğu koca bir aynadır. Biz bu aynada önce kendi sonbaharımızı yaşadık. Gençliğin o deli rüzgarları dindi, sararan hayallerimiz birer birer toprağa düştü. Dökülen her yaprak aslında bir vedaydı; elimizden kayıp gidenlere, tutunamadığımız dünlere ve bitmeyecek sandığımız heveslere sessiz birer elvada... Gökyüzü griye çaldığında, ruhumuz kendi içine çekildi.
Ardından o sarsıcı kış geldi. Soğuyan her gün, kalbimiz için bir sabır imtihanına dönüştü. Kar, sadece toprağın değil; hatalarımızın, pişmanlıklarımızın ve yorgunluklarımızın üzerine beyaz bir kefen gibi serildi. Kış, dondurucu bir sessizlik değil, aslında doğanın ve ruhun kendi derinliğinde verdiği bir nefes molasıydı.
Biz o kışın ayazında, üşüyen ellerimizle imanımıza sarıldık. Çünkü biliyorduk ki; toprak altında sessizce bekleyen tohum, ancak o kışın çilesini çektikten sonra güneşin davetine aşkla icabet edecekti.
Ve şimdi, bizim bahtımıza bahar düşer...
Bahar, gökyüzünün yeryüzüne yazdığı en muazzam af mektubudur. Tüm o suskun kış gecelerinin, edilen gizli duaların ve sabırla beklenen sabahların cevabı gibi gelir.
Bir ağacın kuru dalında patlayan o ilk tomurcuk, aslında "Öldükten sonra diriliş haktır" diyen ilahi bir muştudur. Yeniden yeşerten, kurumuş damarlara su yürüten bu mevsim, sadece toprağa değil; en çok da yorulmuş, örselenmiş gönüllere bir müjdedir.
Çünkü her kışın ardında, saklı bir güneş; her fırtınanın kucağında, huzurlu bir liman vardır.
Gönle dokunan o bahar mutlaka gelir; çünkü O Sevgili, hiçbir kalbi ebedi bir soğuğa mahkûm etmez.
Eğer kardelen misali aşka inancın varsa, o baharın kokusunu daha kar altındayken duymaya başlarsın.
Şimdi uyanma vaktidir. Dökülen yaprakların yasını tutmak