evet!!! gerçek anlamıyla cam şato'nun sonuna geldik.. aylardır okuduğum karakterleri bir kenara bırakıp yeni karakterler okumak benim için garip olacak..
suikastçinin hanceri.. her şeyin başlangıcı olarak kabul edilen Sam'in ölümü ile bitiyor.. bu kitap bize Sam'i anlatıyor. Sam'in kalbini, yüreğini, kızımızı nasıl sevdiğini, onun için neler yapabileceğini anlatıyor..
isterdim ki Sam'i daha çok okuyayım, okuyabileyim.. ama sanıyorum ki Sam ölmese Celaena şuanki gibi güçlü, yenilmez olmazdı.. dünyayı kurtarmaya bu kadar odaklı olamazdı.. anlıyorum ki bazı vedalar, bazı ayrılıklar insanı büyütür.. çok üzer, çok yıpratır ama büyütür de.. Celaena da Sam'in gidişi ile büyümeye başlamış bir karakter..
kitapla ilgili beni rahatsız eden tek bir nokta oldu.. evet Celaena zaten Adarlan'ın en genç ve en başarılı suikastçisi olarak girdi hayatımıza ama bazı olayları yaşamak için 15 yaşın çok genç olduğunu, çocukça olduğunu düşünüyorum.. Celaena'nın hayatımıza 18 yaşında girmesi gerektiği için yazarın böyle bir şey yaptığını farkındayım ama bi tık rahatsız etti...
elvada Cam Şato..
Elveda Celaena..
Aytmatov Kitaplığı
Cengiz Aytmatov
Herkes kendi hikâyesi okur, Aytmatov'un kaleminden.
Kimi sel olur yorulur yâre giden yollarda; kimi düş olur düşer uçsuz bucaksız bozkıra...
"Bozkırda trenler doğudan batıya, batıdan doğuya doğru gider gelirler."
Hüzün dolu hikâyeleri taşır vagonlar yine de bitip tükenmez bozkırın çilesi.
Taşıyamadıkları tek şeydir, hiç anlatılmamış hikâyeler.
Senin taşınmaz hikâyen hangisi?
Haydi Asel anlat bize!
Suskunluğun acı bir kahveyi yudumlayan bozkırlar gibi...
Ne olmuş kaybettiysen
Kaybetmek bozkırın geleneği değil mi?
Sen ki Tiyen-Şan Dağları'nın unutulmaz efsanesi, İlyas'ın yarım bıraktığı o türkünün son dizesi...
Geçti zaman çoktan geçince ufkumuzdan kabullenmenin yasası.
Tüm zamanlardan geriye elimizde bir tek "şimdi" kaldı.
Seçim hakkın da yok üstelik kötünün iyisini, hatta en iyisini...
Gel de bir zar atalım "şimdi" hayata.
Sonra bir zar, bir zar daha...
Cemile'nin, Tolgonay'ın ve Aliman'ın yerine
de atalım bir zar.
Ta ki son kaybedişe kadar.
Ölememekle, yaşayamamak aynı şey değil mi zaten?
Bırak artık şu geçmiş zamanın yakasını.
Anlat bunca zaman sana ait olmayan bu dünyayı nasıl taşıdın omuzlarında?
Usanmadın mı hâlâ mecburiyetine emek kisvesi giydirmekten?
Gitmen gereken yerde kalmak için bu ısrar neden?
"Sevmesi gerekenler sevmedi diye hak doğmuyor, sevmemesi gerekenlere..."
Sahi, ölememek nasıl bir duygu, çıkıp gelsen de anlatsan Baytemir'in gölgesinden.
Dön-sen yüzünü ışığa doğru yitip gidecek pişmanlıkların, keşkelerin.
Bir kez kalksan ayağa görünecek cüce dağların ardı.
Mahzun uykulardan uyanma zamanıdırEdebiyat
Cengiz Aytmatov
Herkes kendi hikâyesi okur, Aytmatov'un kaleminden.
Kimi sel olur yorulur yâre giden yollarda; kimi düş olur düşer uçsuz bucaksız bozkıra...
"Bozkırda trenler doğudan batıya, batıdan doğuya doğru gider gelirler."
Hüzün dolu hikâyeleri taşır vagonlar yine de bitip tükenmez bozkırın çilesi.
Taşıyamadıkları tek şeydir, hiç anlatılmamış hikâyeler.
Senin taşınmaz hikâyen hangisi?
Haydi Asel anlat bize!
Suskunluğun acı bir kahveyi yudumlayan bozkırlar gibi...
Ne olmuş kaybettiysen
Kaybetmek bozkırın geleneği değil mi?
Sen ki Tiyen-Şan Dağları'nın unutulmaz efsanesi, İlyas'ın yarım bıraktığı o türkünün son dizesi...
Geçti zaman çoktan geçince ufkumuzdan kabullenmenin yasası.
Tüm zamanlardan geriye elimizde bir tek "şimdi" kaldı.
Seçim hakkın da yok üstelik kötünün iyisini, hatta en iyisini...
Gel de bir zar atalım "şimdi" hayata.
Sonra bir zar, bir zar daha...
Cemile'nin, Tolgonay'ın ve Aliman'ın yerine
de atalım bir zar.
Ta ki son kaybedişe kadar.
Ölememekle, yaşayamamak aynı şey değil mi zaten?
Bırak artık şu geçmiş zamanın yakasını.
Anlat bunca zaman sana ait olmayan bu dünyayı nasıl taşıdın omuzlarında?
Usanmadın mı hâlâ mecburiyetine emek kisvesi giydirmekten?
Gitmen gereken yerde kalmak için bu ısrar neden?
"Sevmesi gerekenler sevmedi diye hak doğmuyor, sevmemesi gerekenlere..."
Sahi, ölememek nasıl bir duygu, çıkıp gelsen de anlatsan Baytemir'in gölgesinden.
Dön-sen yüzünü ışığa doğru yitip gidecek pişmanlıkların, keşkelerin.
Bir kez kalksan ayağa görünecek cüce dağların ardı.
Mahzun uykulardan uyanma zamanıdır
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
7/10
2026 2. kitabı
Selvi boylu al yazmalım bir kült kitapdır. Aşkın ihanetin, merhametin , sevginin bir arada anlatıldığı hüzünlü bir hikayedir. Her şeyini geride bırakan Asel, İlyas’ın aşkına inanmış kayıtsız şartsız biat etmiştir. İhtiyacı olan tek şey sevgidir. İlyas sevgisine ihanet eder. İhanetinden pişmanlık duyar elbet ama tren çoktan kalkmıştır. Asel kör kütük aşık olduğu adamı değil onu zor zamanında kol kanat geren çocuğuna babalık yapan baytemiri tercih eder. Hikayeden çıkartmamız gereken ders şudur aşk tek yeterli olmaz önemli olan uğruna ne kadar fedakarlık verdiğimizdir.Elvada Asel! Elveda al yazmalım selvi boylum!
Mutlu olman dileğiyle!..”
Gidersen Yıkılır Bu KentŞiir
Şair 
Ahmet Telli Kitabına yazdığı bir şiirin adını vermiş, ve demiş ki,
Gidersen Yıkılır Bu Kent
Gönül evinizden biri gittiğinde o kent yıkılmaz ama, 
Sabahattin Ali'nin ifadesiyle,
Coşkundum pınarlar gibi,
Sarhoştum rüzgarlar gibi;
İhtiyar çınarlar gibi
Bir gün içinde devrildim.
Halk Ozanı
Aşık Hasan Kaplani'nin deyimiyle,
Gelip çattı ayrılığın zamanı
Yavaş yavaş boynum bükülüyor yar
Kim söylemiş ağlamazmış yiğitler
Gözlerimin yaşı dökülüyor yar
Gözlerin gözüme elvada derken
Bırakma elimi vakit çok erken
Sen yanımdan usul usul giderken
Yüreğime hançer sokuluyor yar
Ayrılışlarda öyle bir yıkılış olur ki,
8.5 şiddetinde deprem misali.
Naçizhane yazdığım bir şiirin ikinci mısrası ile bitireyim,
Birer birer düştü saçıma aklar
Geliyor dilime ahu eyvahlar
Çoğalır git gide çıkmaz sokaklar
Ahmet Telli Kitabına yazdığı bir şiirin adını vermiş, ve demiş ki,
Gidersen Yıkılır Bu Kent
Gönül evinizden biri gittiğinde o kent yıkılmaz ama, Sabahattin Ali'nin ifadesiyle,
Coşkundum pınarlar gibi,
Sarhoştum rüzgarlar gibi;
İhtiyar çınarlar gibi
Bir gün içinde devrildim.
Halk Ozanı
Aşık Hasan Kaplani'nin deyimiyle,
Gelip çattı ayrılığın zamanı
Yavaş yavaş boynum bükülüyor yar
Kim söylemiş ağlamazmış yiğitler
Gözlerimin yaşı dökülüyor yar
Gözlerin gözüme elvada derken
Bırakma elimi vakit çok erken
Sen yanımdan usul usul giderken
Yüreğime hançer sokuluyor yar
Ayrılışlarda öyle bir yıkılış olur ki,
8.5 şiddetinde deprem misali.
Naçizhane yazdığım bir şiirin ikinci mısrası ile bitireyim,
Birer birer düştü saçıma aklar
Geliyor dilime ahu eyvahlar
Çoğalır git gide çıkmaz sokaklar
Roman bir cenaze töreni ile bir bitiş, dünya üzerinden yok oluş ve dünya hayatına elvada diyerek başlıyor.
Cenaze merasimi için toplanan eş dost ve akrabadan ziyade sanat camiası , ayrışmış toplulukları ve tezatlıkları ile Türkiye'nin kozmopolit yapısına bir örnek teşkil etmiştir.
Geçen diyaloglar orada birilerinin olduğunu ,amma velâkin bunların ideolojli olduğunu vurgulamaktadır.
Türk milleti, milli birliği ve kültürel beraberliği söz konusu değildir.
Birileri var ama orda kimse yok gibidir.
Or 'da kimse Var mı?
Cenazeye gelmeyen tek kişi belki de Şafak Özden dir.
Romanın duygusal ve toplumsal ayağı metaforu da Şafak Özden' dir.
Bu Şafak başka Şafak
Şafakları attıran Şafak.....
Günay Rodoplu baş karakterimiz, yazarımız ve Türkiye üstündeki kadın elimiz.
Gün ve ay
Günler aylar uyur
Uyan uyan
Büyük yalandan ,derin uykundan
Gün aydı gün aydı
Şafak attı artık onun günü aydı...
Baş ve yan karakter isimleri de özenle seçilmiştir.
Bu roman Türkiye'nin, siyasetin, politikanın, sosyalizmin ve aşkın içinden de benim içimden de 'Alev' gibi yaktı geçti.
Anlatıcı çokluğuna, rağmen farklı sesler farklı aksanlar, farklı tonlama ve melodileri ile bir tek sese dönüşüyor; Günay Rodoplu sesleniyor.
Rodoplu'nun veryansınları, onun çilesi, onun özlemi , onun idealleri,onun azmi,onun iç çatışmaları, onun aşkı, onun ümidi ve onun hüznü, kederi....
Sayfalara pimi çekilmiş bombayı salar gibi meseleyi patlatıyor , şarapnel parçaları savruluyor , dağılıyor.
Teker teker şarapnel parçalarını toplarken örneklendirmeler, anektodlar, yaşanmışlıklarla derine inip sebep sonuç ve süreç üzerine yazıyor ve çare arıyor.. Netekim buluyor.
SPOILER İÇERİR1000Kitap
Kitaplardan daha fazlası olan bu seriyi sonunda gerçekten potterhead olarak bitirdim. Harry Potter serisinin benim için yeri hep ayrı olacak. Onları bir karakterden daha fazlası sanki hayatımın bir parçası gibi hissetim kitap boyunca. Harry gerçekten bizim umudumuz oldu. Çoğunluğun iyiliği için kendini feda etti. Annesinin fedakarlığı sayesinde yine sağ kalan çocuk oldu.
Harry Potter sadece bir fantastik-bilim kurgu kitabı değil. Bence bize en kolay yoldan çok değerli mesajlar veriyor. Sizi bilmiyorum ama Harry Potter bana çok şey kattı.
Elvada Sağ Kalan Çocuk.