Yataktan çıkmamak,
kimseyle görüşmemek
fikri depresyon değil de
terapi gibi geliyor bana.
Güzel müziklere,
dizilere, kitaplara ve filmlere
kaptırmanın neresi kötü olabilir ki.
Mis gibi arınıyorsun.
"Aslında mutsuz değilim ama tam olarak mutlu da değilim. Mutluluk ellerimden uçup gitti ve bunu biliyor olmak çok korkunç bir his! Fakat böyle bir şey için doktora gitmek istemiyorum, kesin depresyonda olduğumu söyleyip bir sürü ilaç yazar! Aslında tek sorun ruhsuzluk... Önemli bir sorun sayılamaz belki ama işte... Sanki artık içimden hiçbir şey gelmiyor. Ayrıca bütün bunların bir anlamı olup olmadığından emin değilim!"