SPOİLER İÇERİR — Roman bitti ve aklımdaki tek soru, bu kitabın bir serinin ilk kitabı olup olmadığıydı. Bunun ilk sebebi, E. ile annenin ilişkisinin havada kalması. İkincisi ise bazı noktalarda, özellikle anne ve anneannenin hayat hikâyeleri anlatılırken, nedense bir anda Şehnaz ile E’nin ilişkisine geri dönülmesi. Belki de bu kitap, bu hikâyenin yalnızca Şehnaz’ın susmayan hafızasındaki hâliydi. Ayhan, Eyşan gibi karakterlerden yansıyan hâllerini de daha detaylı görmek isterim.
Onun dışında Ayfer Tunç, bu sefer benim de kanayan yaram olan akademik çürümeye romanında yer vermiş. Kesinlikle göz ardı edilmemesi gereken gerçekleri ve liyakatsizlikleri tüm açıklığıyla, çekinmeden ortaya koymuş. Bireysel hikâyeleri sosyolojik ve ideolojik toplum gerçeklerimizle o kadar güzel harmanlıyor ki… Her romanında hayranlık duyuyorum. Yine de kendisinin affına sığınarak, Kapak Kızı serisini yazım ve kurgu bakımından çok daha başarılı bulduğumu itiraf edeceğim.
Kendi çevreme kendi ellerimle ördüğüm çemberin
içinden çıkmadım. Çıkmayı hiç istemedim değil, bazen istedim ama yeteri kadar istemedim. Özgürleşmek çok zor bir mücadeleydi, göze almadım, savaşmadan içeride kalmanın bedelini ödemek daha kolay geldi.
İnsanın kendi kendini aşağıladığı küçük anlar çok büyük travmalar aslında çünkü insan kendini kendine karşı savunamıyor. Aşağılayan kendisi, aşağılanan kendisi, nasıl yapsın?