Şiirsel
Yeryüzü, sırtındaki kamburu bir parça daha karartıyor, Göğün lacivert yırtıklarından sızıyor o eski hınç. Kimseler görmüyor ufkun arkasında can çekişen güneşi, Kimseler bilmiyor, bu kızıllık bir şafak müjdesi değil, Bize emanet edilen o ağır, o dilsiz utancın rengidir bu. ​Bir elektrik direği, yalnız ve amansız bir şahit gibi dikilmiş, Karanlığın ortasında, insan yapısı bir yalnızlığı haykırıyor. Biz ki, kelimelerin namusunu meydanlarda unutanlar, Biz ki, toprağın sesini betonlar altında susturanlar, Şimdi bu zifiri karanlığın koynunda hangi teselliyi arayacağız? ​Bak, bulutlar birer suç ortaklığı gibi ağırlaşıyor üstümüzde, Ne bir rüzgar temizleyebilir bu birikmiş kederi, ne de bir yağmur. Çünkü insan, kendi kalbini kararttığı gün kaybetti bu harbi, Ve şimdi o daracık, o kan kırmızı çizgiye sıkışıp kaldı umut: Ya bütünüyle karanlığa teslim olmak, ya da kızıl bir kor gibi yanarak ölmek. ​Burası dünya; gölgenin gölgeyle çarpıştığı o tekinsiz pazar. Fakat içimizde hala duruyorsa o ihtilalci sızı, Ve gözlerimiz hala seçebiliyorsa karanlığın içindeki o son isyan rengini, Demek ki henüz her şey bitmiş sayılmaz. Karanlık ne kadar koyu olursa olsun, İnsan, kendi yangınını taşımalıdır cebinde
Şiir
İnsanın bir dönem birlikte yol yürüdüğü, arkadaşlık, yoldaşlık yaptığı kişilerle aralarında geçen mahrem sohbetler, edinilen özel bilgiler o kişilerin namusuna emanet edilmiştir.. Sonradan düşman olunsa dahi; adam olanlar, ar, haya, namus kavramlarını bilenler, özel sohbetleri, sırları yılışıkca açığa vermezler!.. Edep, ideoloji, inanç ve adamlık bunu gerektirir!.. Adam olmak iki ayaklı canlı olmaktan çok başka bir şey!..
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Günaydın
İnsan, değer verdiği kişi tarafından aptal yerine konduğunu anladığı anda kandırılmaktan çok, kalbini bu kadar ucuza emanet etmiş olmaktan utanır.
Edebiyat
Allah'ım! Uzak ve imkânsız görünen hayallerimi sana emanet ediyorum. Onları en hayırlı şekilde yaşamayı bana nasip eyle
Din İslam
Gecikenin Neden güzelleşiyor olabileceği (Sevgi+ Aşk)
Her gün yeniden aşık olacağım birini seçiyorum Öyle bir uyumumuz var ki ben oyum o da ben Karışmışız ama kendi benliğimizi korumuşuz da Birbirimizi bulmuşuz, kolaylaştırıp dengelemişiz Birbirimizi beklemişiz ve sonsuza dek birbirimize ait olmuşuz Birbirimizi büyütüp destekliyoruz Bakışlarımızla konuşup anlaşıyoruz Beni benden daha iyi tanıyor Onu ondan daha iyi tanıyorum Bana dair en ufak bir şeyi bile kaçırmıyor Ona ait en ufak bir şeyi bile kaçırmıyorum Sevginin de yenilenen, her an derinleşip güzelleşen halini seçmişiz. Onun yerini korudum Benim yerimi korudu O yokken saygı duydum Ben yokken saygı duydu Benim için kendini geliştirip güzelleştirdi Onun için kendimi geliştirip güzelleştirdim İkimiz de hakikati biliyoruz ve bunu her şeyde tercih ediyoruz Su gibi berrak ve şeffafız. Gelişi güzel değil, derin ve ince ince seviyoruz Yan yanayken de özlüyoruz Yan yanayken de doyamıyoruz Her an her yerde Birbirimizin önceliği haline gelmişiz
Hiçbir saksı emanet edilmemeli, içinde kuşku filizlenen ellerin merhametine; çünkü onlar, köklerin sığındığı toprağı bile kendi yanılsamalarının karanlığında çürütürler. -Sayısız Endişe