Emel Göcen Aka
@emelinkitabevi
Instagram: emelinkitabevi
Şu anda okuduğu kitaplar
Gazap üzümleri bana gazap oldu2026 Okuma Raporları
Joad ailesi hala kafamın içinde yaşam mücadelesi veriyor. Klasik bir kitap herkeste görüyordum okumak için bir şans verdim ama sevmedim yani nasıl bu kadar derine her ayrıntısına kadar verip sonunda böyle bırakabilirsin sonunda kitabı parçalamak istedim böyle bitemez. Hem çok iğreti geldi bana hemde nasıl devam edeceği konusunda hiç fikir oluşmadı artık 540 sayfa yazıp sonunda bir 50 sayfa daha yaz netleştir bize. Ve ailemizin anası çoğu kişi tarafından analık işte çocuklarını bırakmıyor aile dağılmasın vs diye düşünmüş. Siz farkında mısınız en muhtaç olan çocuğu hiç sormadı bile Noah öyle gitti başını alıp yanında yiyecek bile yok parayı geçtim dönüpte nerelere gider aile dağılamaz demedi bu çocuğu aileye fazlalık görüyorlardı başka aklıma mantıklı bir şey gelmiyor Tom için nerelere girdi eline para sıkıştırdı Noah’ı bir daha anmadı bile doğru düzgün. Betimlemelere gelince okuyorsun birden konudan çıkıp başka şeylerin ayrıntısına girip geri hikayeye dönüyoruz… 300. Sayfadan sonra biraz heyecan gelmişti ama ne sonu ne sonunun alakasız bitişi hepsi kötüydü. Şuna da gelirsek dönemi çok güzel yansıtmış o yokluk fakirleşme sanayi ile çiftçinin elinden her şeyin gitmesi ama bu kadar işte
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
3 öyküden oluşan bir kitaptı. Stefan Zweig her zamanki gibi kısa öz, çok güzel anlatmıştı. İlk öykü, koleksiyoncu bir adamı anlatıyor; zamanında parasını, vaktini koleksiyonuna harcamış ve en değerlisi olmuş tüm koleksiyonu. Yıllar sonra görme duyusunu kaybediyor ve eşi, kızı, torunları ile o zamanın şartlarıyla geçinemez hale geliyorlar; işte iş orada başlıyor…
İkinci öykü, iki kız kardeşin saf, temiz düşüncelerinin yaşadıkları olayla her şeyin iyi olmadığını, herkesin iyi olmadığını ve diğer yüzlerini görmüş oluyorlar; onlardan gizlenenleri öğreniyorlar, bir gecede büyüyorlar artık.
Üçüncü öykü beni etkileyendi; toplumdan dışlanmış bir kadın, kendisini işine vermiş, kimsesiz büyümüş birisi. Çalışmaya, bir eve gidiyor; orada gördüğü sevecen, konuşkan adamın hareketlerini yanlış anlıyor, ona böyle hiç davranılmamış ki bilmiyor. Ona olan sevgisi eşine karşı kızgınlığa dönüyor. Sonrasında adamda neler olduğunu anlıyor, artık konuşmuyor, tepkisini koyuyor ve ondan sonra da olanlar oluyor.
Ana olmakToprak Ana
Kaç sayfaydı bu kitap, sanki bana hiç bitmeyecek acılar verdi. Yüreğim sızladı, boğazım düğümlendi. Ah ana olmak nasıl kutsal nasıl güzel. Yazarın ilk okuduğum kitabı ama her kitabı böyleyse bir süre ara vermeliyim. Öyle güzel yerlere değinip insanı kalbinden vuran bir hikaye. O tren giderken kalbimin atışı hızlandı kendimi o anaya sarılırken hissettim. Toprağız hepimiz yine toprağa gideceğiz. Toprak ana ile konuşması, gelinine oğullarına ince düşünceleri ve o güzel sevgisi. İncecik kitapta her cümleyi işaretlemişim. Bende çok ayrı yeri olacak artık bu kitabın hiç unutmayacağım.
Kaderin bize ne yazdığını bilemeyiz ama kadere isyan etmeden sabırla karşılık vereceğiz. Kendimizi bırakmadan işimize sarılacağız.
Holden, Jane’i artık ara !2026 Okuma Raporları-Jerome_David_Salinger608.jpg)
SPOİLER İÇERİR
Ana karakterimiz Holden.
Kitapta sürekli onun aklındaki sesleri okuyoruz, kafası zehir gibi olan bir çocuk ve hayal dünyası çok büyük, argo küfürlü, kendini çok bir şey sanması, ayrıca parasının olması ve bu parayı saçma sapan harcaması artık bana iğreti getirdi. Yani bu benim sevmediğim bir insan türü, çok bilmiş konuşması yaptığı, yanlışları kabul etmemesi. Aslında yüreği kalbi temiz bir çocuk ama içinde yaşadığı bir şeyler var. Kitabı okurken ben ne okuyorum, bu doğru kitap mı acaba yanlış hatalı bir basım mı aldım diye düşündüm. Artık son bölümlerde Holden’e üzülmeye başladım, yalnızlığına üzüldüm, aslında okula gidememesi, sürekli okuldan atılması, yaptığı yanlışlar onu içten üzen şeyler ama kendine bunu itiraf edemiyor. Ölen abisiyle konuşması beni üzdü, belli ki atlatamadığı bir acı var…
Kardeşine bağlılığı onu kendine getirdi.
Kitabı okurken bu kitap neden bir klasik oldu diye düşündüm, bence zamanında yasaklanması, insanlar tarafından cezbedici hale gelmiş. Kitabı bitirdim ama şu an kafamda bir sürü kişi var, o kadar çok kişi anlattı ki veya tanıştı, hepsiyle ayrı hikaye yaşadı veya kurguladı.
Gelelim kitabın adına, okuyorum kitabın adıyla bir alaka bulamıyorum ta ki 162. sayfaya gelene kadar, o bölümden sonra kitap biraz bana anlam kazandırdı, o boş tarlada bile koşan çocukları kurtaran kişi olmayı hayal ediyordu Holden…
Ve evet, şu Jane denen kızı aramıştır umarım hala aklımda takıldı kaldı…
Ah babalar ve oğullar2026 Okuma Raporları
İlk Orhan Pamuk kitabı okumamdı.
Kitabın konusunu çok sevdim, okumanın kolaylığı ve heyecanla okumaya devam etmem kitabı çabucak bitirmemi sağladı.
Kitapta beni sıkan Cem’in sürekli aynı şeyleri konuşması bunalttı, tamam evet efsaneleri seviyorsun, taktın onları vicdanın rahat vermiyor ama sürekli kafasında konuşması, yıllarca aynı konuları düşünmesi, tamam artık yeter dedirtti.
Yazar olmak isteyen baba ve kitabı yazan oğul.
Baba ve oğul ilişkileri hep daha farklı olmuştur gözümde, içlerindeki sevgi ama en sevdiklerine duydukları öfke, kırgınlıklar… Baba ve oğul efsanelerini bu kitapla öğrendim.
Kitaptan şöyle bir alıntı yapmak istiyorum: ‘Zaten dinlediğin hikaye başına geleceği için ona efsane dersin.’
Gerçekten bu olaylar yaşandı mı diye bitirdim, merak ettim kitabı yazan veya bu hikayeyi anlatan birileri var mı?