Emel Tuncer
@emeltuncer
Böylesi bir gökyüzünün altında dargın ve kaprisli insanlar yaşayabilir mi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Asla ayışığında gezintiye çıkmam, asla, ölen bir yakınımın hatıralarıyla karşılaşmamak, bir gün ölüm sırasının bana geleceğini hissetmemek için.
İnsanı mutlu eden şeyler aynı zamanda onun sefaletinin de kaynağı olmak zorunda mıydı?
Eğer yöre halkının nasıl insanlar olduğunu sorarsan, onların her yerde karşılaştığım insanlardan farksız olduğunu söylemeliyim. Hepsinin kaygısı aynı, zamanlarının büyük bölümünü yaşamak için çalışmakla geçiriyorlar ve geriye kalan çok az boş saatlerinde öyle sıkılıyorlar ki bu sıkıntıdan kurtulmak için her yolu deniyorlar. Ah şu insanların alın yazısı!
Artık hiç bir şeyin değişmesine imkan yok... Lüzum da yok.
