Puan vermedi
Kitap Erhan Afyoncu'nun Osmanlı'nın son dönemlerini , işgal yıllarını ve Kurtuluş Savaşı'nın başladığı yıllarda yaşanan tarihsel vakalarla ile ilgili yazdığı köşe yazılarından oluşuyor.
Çıkaracağımız çok ders var. Tanzimat - Islahat Fermanları, Devleti ayakta tutacak güçlü kadroların bir türlü yetiştirilemeyişi, yapılan ıslahatların bir türlü bünyeye fayda sağlamaması,Rumeli'de kaydedilen Vatan, Balkan Savaşı'nın utancını silmek için Çanakkale'de gözünü kırpmadan savaşan Mehmetçik,Medine'de Fahrettin Paşa'nın efsanevi direnişi , Çölde sebil gibi akan Türk kanı ve yaşanılan ihanetler ,Ahd-i Milli hasreti, 1920'de Musul için verdiğimiz mücadele...
Emin olun satırları okuduğunuzda aslında bugünü okuyor olacaksınız
9/10
2026 102. kitabı
Son zamanlarda okuduğum en tatlı hikayelerden biriydi.
Karakterler, olaylar her şey çok güzeldi. Ve okurken kesinlikle yumoş yumoş yaptı. Alec ve Dani gerçekten çok güzel işlenmiş karakterlerdi.
İlk başlarda seveceğimden pek emin değildim ama okudukça gerçekten keyif almaya başladım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
SPOİLER İÇERİR!
Birinci kural: Kurallara uy.
Üçüncü kural: Babagoo her zaman haklıdır.
Dördüncü kural: Sadece Babagoo'ya inan.
Beşinci kural: Korkunç kulak ver.
Altıncı kural: Hiçbir işaretin olmaması bir işaret olabilir
Yedinci kural: Asla dolaba dokunma.
Sekizinci kural: Binlerce gün Dışarda'n gelmesem bile beni aramaya gelme.
Dokuzuncu kural: Açgöz gelince saklan.
Onuncu kural: Ortalıkta başıboş dolaşma.
On birinci kural: Şişen hayvanlardan uzak dur.
On ikinci kural: Asla duvarın üzerine çıkma.
On dördüncü kural: Günlük işleri tamamlamak gerekiyor.
On beşinci kural: İçeri'yi onun bizi koruduğu gibi koru.
On altıncı kural: Bıçağını unutma.
Yirmi birinci kural: İçerideki hayvanlara asla zarar verme.
Yirmi ikinci kural: Geceleri Yuva'dan çıkmak yok.
Yirmi dördüncü kural: Yükseklere çıkma.
Yirmi altıncı kural: Tuzakların görünmediğinden emin ol.
Yirmi yedinci kural: Kakaları bırak ama onları aynı yere yığma.
Yirmi sekizinci kural: Eğer bir Dışarılı seni görürse İçeri'den uzaklaş ve güvende olana kadar saklan.
Yirmi dokuzuncu kural: Bir Dışarılı seni yakalarsa boğazını kes, üzerini çöplerle ört. Sonra mümkün olduğu kadar hızlı ve dikkatli bir şekilde İçeri'ye dön.
Otuzuncu kural: Buzdolabının kapısını her zaman kapalı tut.
Babagoo, Landfill’i Dışarı'daki tehlikelerinden korumak için sert kurallar koyuyor ve ona dışarısı hakkında korkutucu hikayeler anlatıyor. Ancak Landfill büyüdükçe, her çocuk gibi sınırların ötesini merak etmeye, Babagoo’nun otoritesini ve "İçeri'yi ve bizi korumak için söylenen yalanları" sorgulamaya başlıyor.
...
Modern dünya bize sürekli tüketmeyi ve eskiyen her şeyi arkamıza bakmadan fırlatıp atmayı öğretiyor. Peki, bizim "çöp" deyip geçtiğimiz o atıklar, bir başkasının tüm evreni olsaydı? Darren Simpson, Çöpçüler romanında tam olarak bu sorunun
LUZIA’YI HER SEYDEN KORUMAK ISTIYORUM
Biraz garip bi kitapti surekli olaylar oldu ama aslinda hicbir sey olmadi? Karakterler de oyle davrandi falan.
Sidra da garip bi tipti asla ne yapmak istedigini cozemedim?..
Ikinci kitabi merak ediyorum ama ona 400tl vermeye hazir miyim emin degilim.
8 puan verdim ama ondan da emin degilim.
EMIN OLDUGUM TEK SEY HGOI BUNDAN COK COK COK DAHA IYI BI SERI GIDIN ONU OKUYUN LUTFEN.
Puan vermedi
Yanılgı'yı okurken açıkçası biraz farklı bir hikâye bekliyordum. Başta yasak aşkın daha ön planda olacağını düşünürken kitap ilerledikçe olaylardan çok karakterlerin düşüncelerine odaklandığını fark ettim. Denise ile Yves'in aynı olaylara farklı anlamlar yüklemesi bana ilginç geldi. Özellikle bazı yerlerde birbirlerini gerçekten anlayamadıklarını düşündüm. Kitapta çok fazla olay yaşanmıyor. Bu yüzden bazı bölümler bana biraz yavaş geldi. Yine de karakterlerin hissettiklerini anlamak açısından bunun gerekli olması gerekiyordu. En çok dikkatimi çeken karakter Yves oldu. Kararsızlıkları ve ne istediğinden emin olamaması hikâyeyi etkileyen önemli noktalardan biriydi.
Kitap bittiğinde aklımda en çok ilişkilerde insanların birbirlerini ne kadar farklı algılayabildiği kaldı. Denise ve Yves aslında aynı ilişkiyi yaşıyor olsalar da çoğu zaman farklı şeyler bekliyorlardı. Bu yüzden kitabın aşk hikâyesinden çok insanların birbirlerini anlamakta neden zorlandığını anlatmış.
Emrin Başım Üstüne!
Muhammed Emin Yıldırım hocanın sohbetlerini zaten çok seviyordum; bu kitaba başlarken de temel amacım tesettürün anlamını tam manasıyla kavramak ve hayatımda daha fazla yaşama gayesiydi. Bu arayışın içindeyken karşıma Tesettür Ahlakı kitabı çıktı. Tam da bu niyetle, doğru bir eserle yola çıktığımı kitabı bitirdiğimde çok daha iyi anladım.
Kitap, sadece teorik bilgiler vermiyor; hocanın o bildiğimiz samimi, insanı yormayan ama bir o kadar da iç dünyasıyla yüzleştiren sohbet üslubunu her sayfada hissediyorsunuz. Özellikle mahrem ve namahrem konularında zihnimde eksik kalan, tam oturtamadığım noktalar vardı; kitap sayesinde bu eksiklerimi hallettim ve taşlar yerine oturdu.
Sayfaların arasına serpiştirilmiş o küçük dualar okuma akışına öyle güzel bir ruh katmış ki... Hele en sondaki o özel dua sayfası kitabın benim için en zarif ve en huzurlu kapanışı oldu.
Benim gibi tesettürü sadece şekilsel bir kavram olarak görmeyip, onu ahlakıyla, özüyle hayatına dahil etmek ve bu konuda derinleşmek isteyen herkesin yolunun bu kitaptan geçmesini gönülden tavsiye ederim.
Tesettür benim kimliğimdir, onunla tanınırım Tesettür benim şahsiyetimdir, onunla kıymetlenirim Tesettür benim izzetimdir, onunla yaşarım. Tesettür benim kalkanımdır. onunla korunurum Tesettür benim vakarımdır, onunla olgunlaşırım. Tesettür, Rabb'imin beni muhatap almasıdır; onunla sevinir ve her daim "Emrin başım üstüne!" derim.