...Rossegger’in biyografisini okumuştum: yazar, çocukken babasını kendisine dayak atacak derecede kızdırdığı zaman sonsuz bir sevinç duyduğunu belirtiyordu. Daha sonraları, babasının kendisini sevdiğini anlayınca, tutumunu değiştirmiş. Çocuk, sevildiğinden, kendisine inanıldığından emin olmak ister. Bu güveni yitirince birini kızdırmaya ve çileden çıkartmaya çalışır, bir sonuç elde edinceye kadar. Bu, onun gücünü kamçılar.
Sayfa 65
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“…sahtelik hakikate bu derece benzeyebilirken, kim mutluluğundan emin olabilir ki?”
KadarEdebiyat
David Cam, sen kalabalıkları doğru tahmin etmekle tanınırsın, söyle bakalım, kaç savaşçıları olabilir?"
Aldığı övgüden memnun, dudaklarını kıvıran bir tebessümle sırıtan diğeri, kendinden emin cevap veriyor:
"Ölecek kadar, esir düşecek kadar, kaçacak kadar."
Sayfa 52 - Sel Yayınevi, İstanbul, 2024
Enes b. Mâlik'in [radıyallahu anh] rivayetine göre Resûlullah [sallallahu aleyhi vesellem] şöyle buyurmuştur:
"Kulun kalbi doğru olmadıkça, imanı düzgün olmaz. Dili doğru olmadıkça da kalbi doğru olmaz. Komşusu kötülüklerinden emin olmayan kimse cennete giremez."
Artık hayal kurmaktan yoruldum. İnsanları dinlemekten de yoruldum. Herkes çok konuşuyor ve hepsi de kendinden çok emin.
Inandıkları doğruları ispatlama gereği bile duymuyorlar. Herkes her şeyi biliyor. “Az bir sakin olun, hanginize inanacağımı şaşırdım!” diye bağırmak istiyorum ama bağırmıyorum.
