Mehmet Emin Şirin
@emin05
Ben bir garip (!) öğretmenim.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Değerli hocam Prof. Dr. Cüneyt Issı’nın Facebook sayfasında gördüğüm bu kitabı, konu Sait Faik olunca, büyük bir merakla edindim. Kitabın yazarı da hocamın eski bir öğrencisi olan Adem Kocamaz. Yüz bir sayfadan oluşan eser, akıcı üslubuyla ve ilginç kurgusuyla bir çırpıda okunacak bir yapıya sahip. Sait Faik’in hayatını hem gerçekçi hem de kurgusal bir yaklaşımla ele almış olan eserde iç konuşmalar, diyaloglar, çevre betimlemeleri Sait Faik kendisi anlatsa ancak bu kadar olur denilecek tarzda aktarılmış. Keyifle okuduğum bu eserde, çok fazla sürprizbozan vermeden, nelerden bahsediliyor, kısaca anlatayım.
Naim Tirali’nin ‘Sait Faik’in Paris’teki Anlaşılmaz Beş Günü’ adlı yazısından esinlenilerek Adem Kocamaz tarafından kaleme alınmış bir biyografik roman.
Sait Faik’in siroz tedavisi için gittiği Paris’te geçirdiği beş günü anlatıyor. Bu beş gün içinde orada tanıştığı ve kendisine hayran olan Türk öğrencilerle Paris’in ışıklı dünyasında çeşitli gezintiler yapıyor ve hastalığına çare olacağını umduğu doktorlarla tanışıyor. Kısa bir süre gibi gözüken bu beş gün Sait Faik’e bir ömür gibi geliyor ve İstanbul’u, annesini, arkadaşlarını, İstanbul’daki yaşantısını çok özlüyor Sait Faik. Hemen herkesin gidip görmek istediği âşıklar ve ışıklar şehri Paris’ten çok çabuk sıkılıyor. Her şeyden çabuk sıkılan Sait Faik’in ağzından en çok çıkan cümle de zaten “Gidelim mi?” oluyor.
Akşamları otel odasına döndüğünde, odanın ne kadar soğuk ve sessiz olduğunu, bu odaların hiçbir zaman bir evin sıcaklığını veremediğini, sağa sola çiçekler ve duvarlara resimler konsa dahi ev ortamı oluşturmadığını, bu nedenle kendisini büyük bir yalnızlık içinde bulduğunu hissediyor, Sait Faik. Kendisiyle konuşuyor, tehlikeli bir rahatsızlığı olduğu için ölüm korkusunu iliklerine kadar hissediyor. “Ölüm
Yıllar sonra anladım ki ruhlarına yakın gelmeyen tüm davranışlara tuhaflık diyormuş insanlar...Tuhaflık, acayiplik, gariplik...