HAMLET
Ah bu katı, kaskatı beden bir dağılsa,
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın!
Seninle iyiden iyiye tanışmak, kendimi sana tanıtmak istiyorum. Sonra da vedalaşmak... Bence insanların birbirlerini tanımaları için en iyi zaman ayrılmalarına yakın zamandır.
Bana yaklaşan kimse kişiliğimi eziyor, özgürlüğümü sınırlıyormuş gibi geliyor bana. Yirmi dört saat içinde en iyi insandan nefret edebilirim. Birinden, sofrada yemeği ağır yediği için, öbüründen, nezlesi var durmadan burnunu temizliyor diye... İnsanlarla ilişkiye girer girmez onlara düşman kesiliyorum. Ama kişilere nefretim arttıkça genel olarak insanlığa sevgim o oranda artıyordu.
Platon'un düşüncesinin kökeninde hocası Sokrates'in idam edilmesinin travması yatar desek abartmış olmayız. Platon'a göre ideal kent devleti öyle yapılanmalydı ki hiçbir filozof, diğer bir deyişle hiçbir hakikat sevdalısı, hakikat söylemlerinin, yani sahte hakikatlerin gazabına uğrayıp öldürülmesin. Bunun ölçütü de hakikati göreceli olmaktan kurtarmaktı; hakikat bir fikir değildi, akıl ve diyalog yoluyla keşfedilecek bir varolandı.
Yapıların ömürlerinin neredeyse mimarlarının ömürlerinden bile daha kısa olduğu çağımızda, belki de geçmiş ile gelecek arasında köprü kurmak artık sadece yazarlara düşecek zorlu bir görevdir.