Emir Demir
@emirdemirrr
Rastgele Dergi imtiyaz sahibi
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir kitabı yakmak için kaç derece yeterliydi? Bir cevap geldi: 451 FahrenheitKitap İncelemeleri
Kitapların yakıldığı bir dönemde, duvarların televizyonlarla döşeli olduğu bir güne uyanmak. İnsanların sadece nefes aldığı, bir an olsun düşünmeye vakitlerinin olmadığı bir dönem. Kapıda bir savaş tehdidi... Hükümetin sınırsız güven ve eğlence vaadi... Bunlar karşılıksız olamazdı herhalde. İnsanlar yasak olan kitapların ne olduğunu ve neden yasak olduğunu dahi bilmiyordu. Aslında sorgulamaktan çok da uzaktılar. Sorgulayanlara da cevapları hazırdı: Kafa karıştıran sözcükler bütünü işte.
O kitapları yakmak için yeni bir meslek icat edilmedi, var olan itfaiyecilik kullandığı suyu kerosen ile değiştirdi çünkü evler artık yangına dayanaklıydılar. İtfaiye ekibini sandalyelerinden fırlatan alarm artık söndürmek için değil kitapları yakmak için çalıyordu.
Guy Montag, o alarma muhattap itfaiye ekibinin üyelerindendi. Eşi Mildred ile nasıl tanıştığını bile hatırlamadığı bir ilişkisi vardı. Bu sadece onlara has bir unsur değil toplumun bir aynasıydı ilişkileri.
Yakmak onun için de zevkliydi.
_____________ buradan sonrası kitabın ortası ve sonu ile ilgili bilgiler içermektedir !!!
Bir gün, alarm onları bir ev için harekete geçirmişti ki ah o gün Montag için ilk defa nefes alamadığını hissettiği ve nefes aldığını anladığı gündü. Bir kız kitaplarla dolu bir evinde haykıra haykıra isyan ediyordu. Sanki uzuvları gibi ateşin önünde siperdi. Pes etmeyen bize aldırmadan kendisini o ateşten kaçırmadı.
"Bugün İngiltere'de Tanrı'nın izniyle öyle bir mum yakacağız ki, inanıyorum ki asla sönmeyecek."
Kızın son sözlerindeki kastettiği mumun ilk ceremesi Montag'ın tüm bedenine sıçramıştı çoktan. O ceremeden itibaren Montag arayışını gizliden, daha sonra açıktan haykırmaya başladı tıpkı o kızın haykırışları gibi ama kurallar netti. Kitaplar yakılmalıydı ve buna itiraz eden o kitapların
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bütün kelimelerini bir kadına ve bir kağıda sığdıran adam: Raif EfendiKürk Mantolu Madonna
Lüzumu olmadıkça sesi çıkmayan, bir kelam etse de nasıl bir insan bu biraz kestirebilsem ... Aslında bir iki aya sığdırmış bütün kelimelerini Raif Efendi. Bütün kelimelerini Almanya'da bir sergide karşılaştığı kendini portresini çizdiği Maria Puder'e ve de kimselerden sakındığı siyah kapaklı defterine. Maria Puder, namıdiğer Kürk Mantolu Madonna, Raif Efendi için kıskanılamayacak kadar güzellikte bir sevginin alevini harlayan o masum yüze sahip gizemli kadın. Her gün o sergide, o resmin önünde bekleten tutku yanıbaşındaki gerçek Maria'yı görmesine dahi engeldi. Ah Maria... Onun sadece dudaklarının bir kıvrımı için dahi cümleler seren bir adamdı Raif Efendi. Denk gelmeleri tesadüfler bütünü olsa da kaderin bir parçası gibiydi. Aşk, sevgi gibi terimler onlar için katıksız güzelliktelerdi. Raif Efendi yanaşmaya çekiniyor, Maria ise çok şey bekliyor gibi gözükse de sadece inanmak istiyordu. Sınırları çok net olsa da arkadaşlıktan öte geçen iki ay her ikisi için de hayatlarının gelgitlerine mahaldi. Bir sefer bu sınırı aşan aşk timsalleri aralarına zaman girmesinin doğru olduğunu düşündüler.
____________buradan sonrası kitabın sonu ile ilgili bilgiler içermektedir...!!!
Raif Efendi dayanamıyordu. Kapısında bitti ancak hasta olduğunu öğrendi. Yanıbaşında geçen günlerin ardından eve taburcu olmak isteyen Maria'yı bir dakika olsun yalnız bırakmak istemiyordu. Bir gün pansiyona uğraması ile hayatı değişmişti. Babası ölmüştü. Derin bir üzüntü hissetmiyordu ancak Maria erkenci davranıp onu evine gitmesi için kendi bahanelerini de sunmuştu. "Raif, ne zaman istersen gelirim. Nereye istersen..." Hayat işte 10 sene boyunca haber alamayan bir Raif Efendi ve bir tren istasyonunda hiç görmediği 10 yaşındaki kızı, ne acı. Ah Maria, ah kürk mantolu