Mahkumun tam başının üstüne bir ayna asılmıştı.
.
.
Okyanusların cesetleri karaya fırlattıkları gibi ayna da kendisine yansıyan hayalleri geri gönderebilseydi, mahkeme salonu binlerce talihsiz hortlakla doluverirdi.
"Masanın üzerinde duruyorum çünkü kendime her şeye sürekli başka açılardan bakmamız gerektiğini hatırlatmak istiyorum. Dünya buradan bakıldığında çok farklı görünüyor. İnanmazsanız çıkın bakın. Hepiniz ... Sırayla..."