Eziyet gibi bir kitap
Okuması çok zor, karakterleri asla bağ kurulamayacak seviyede kalitesiz bir kitap. Ayrıca kitapta doğru düzgün bir olay örgüsü dahi yok. Bölümler yok. Bir pasagraf bir konuda devam ederken sonraki paragraf bir ay sonrasına geçiyor. Karakterlerin bakış açısı da hiçbir düzen olmadan çok şık ve karışık şekilde değişti durdu. Betimlemeler çok ama çok uzun ve yersiz. İçim bayıldı öldüm dirildim gene bitiremedim kitabı :( sonu bile çok sıkıcı ve tuhaftı. Ayrıca Emma Allah seni nasıl biliyorsa öyle yapsın, senin kadar çekilmez bir kitap karakteri daha görmedim.
Karmakarışık kitabının devamiAşk
Sizce kitap bitince sonsuza kadar mutlu yaşadılar klişesi bir gerçek mi bir playboy eski hayatından vazgeçip sadece size tapabilir mi boyle bir klişe gerçekmi şimdi aradan iki yıl geciyor ve siz bu ilişkiyi bu kadar sene sürdürdünuz peki ya bundan sonra tek bir yalan bütün halinizi mahvedebilir mi okuyup görün bu sefer hikayeyi Kate azından dinleyin
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bur playboy haddini bildirip ve onu kendizi köle yapabilirsinizEdebiyat & Roman
Yakışıklı ve zengin bir adamın iş yerinde ise girip bir anda herkesin gözdesi olup onu sönük birakirsniz ne olur evet size düşman olur ama bu sizin umurunuzda hayır çünkü side onu sevmiyorsunuz yada öyle zannediyorsunuz hikaye drew tarafından anlatılıyor kitabin devamı olan darmadağınık ise Kate bakış açısından anlatılıyor buda bize bir erkek ce bir kadını birbirlerinden ne kadar farklı düşündünüz gösteriyor
Düşman aska çok güzel bir kitap ve çok akıcı bir kitap bir gude bitirebilirsiniz çünkü bir sayfa bir sayfa daha kitabı biterken bulacaksınız ve ayrıca komik
Bataklık1000Kitap
Roman, gelişim çağında okuduğu romantizm akımıyla yazılmış kitaplardan etkilenen Emma’nın başından geçenleri anlatır. Emma, evlendikten sonra hayatını romanlardaki lüks yaşam ve kusursuz aşk beklentisiyle sürdürmek ister. Gerçeği hayallerine uydurmaya çalıştıkça boşluğun içinde savrulur ve yalanların arkasına saklanarak başına türlü işler açar. Ona göre Charles; yeteneksiz, tutkusuz ve beklentilerini karşılayamayan bir adamdır. Charles iyi niyetli olsa da Emma’nın dünyasına hitap edemez. Ben, Emma’nın Charles’a bir an için gerçekten aşık olduğunu ve her şey için pişmanlık duyduğunu düşünüyorum; ancak okuyanlar bu anı yakalayacaktır.
Yazar; mekânları, kıyafetleri ve özellikle o günün eşyalarını detaylı bir şekilde betimler öyle ki çoğu boğucu ortam daha iyi hissedilir.
Kişinin kendisini olduğundan daha önemli görmesinin, gerçeklik temeline dayanmadığı sürece hastalıklı bir düşünce yapısı olduğunu vurgular. Elde edilmesi mümkün olmayan şeylere karşı duyulan hırs, insanı olmadık heyecanlara sürükleyip hayatını felakete götürür.
Yazar, hikâye içerisinde dinin ve burjuvazinin çıkarcılığını sert bir şekilde eleştirir; eczacı ile papazın galibi olmayan kavgaları buna örnektir. Dünyada dürüst veya romantik olanlar değil, sistemi kendi çıkarları için kullanan eczacı gibi insanlar kazanan taraftadır.
Puan vermedi
"İnsanlar büyük bir apartmana benzeyen zihnimizin sadece bir veya iki katında yaşıyor, gerisini unutuyorlar."
Ruhun Yaralı Şifacısı
Bazı kitaplar sadece bilgi vermez, insanın içine dokunur... Ruhun Yaralı Şifacısı benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Sindire sindire okuduğum bir kitap oldu. Jung'u sadece bir psikolog olarak değil, kendi yaralarıyla yüzleşmiş bir insan olarak okumak çok etkileyiciydi.
Hayatındaki insanlar da en az fikirleri kadar derin... Toni Wolff ile olan bağı, eşi Emma ile kurduğu denge... Hepsi o kadar insani ve bir o kadar karmaşık ki. Ama buna rağmen ilişkilerindeki saygı ve sınır duygusu gerçekten düşündürücüydü.
Kitabın en çarpıcı kısmı ise geçirdiği kalp krizi sonrası yaşadıklarıydı. O mistik deneyimler, ölüm ve sonrası üzerine bakış açısını tamamen değiştiriyor. Okurken insan ister istemez kendi varoluşunu sorguluyor.
Sakin ama derin bir kitap. Jung'u daha yakından tanımak ve biraz da kendine bakmak isteyenlere kesinlikle öneririm..
Gustave Flaubert, 1856 yılında Madame Bovary’yi yayımladığında yalnızca bir roman yazmamış, aynı zamanda o güne dek edebiyatı domine eden romantizm akımının cenaze namazını kılmıştı. Flaubert’in kalemi, hayallerin zehrine karşı bir panzehir, daha doğrusu gerçekliğin keskin bir giyotiniydi. Roman, sıradan bir taşra hikayesi gibi başlar ancak sayfalar ilerledikçe insan ruhunun ve burjuva ikiyüzlülüğünün sarsıcı bir otopsisine dönüşür.
Emma’nın trajedisi, kötü bir insan olmasından değil, yanlış kitapları okumasından ve onlara inanmasından kaynaklanır. Zihni, manastır yıllarında gizlice okuduğu şövalye masalları, tutkulu aşk öyküleri ve lüks yaşam tasvirleriyle şekillenmiştir. Ancak kader ona, sıradanlığın ve tekdüzeliğin vücut bulmuş hali olan kocası Charles'ı ve kasvetli Yonville kasabasını sunar.
Emma'nın, içinde bulunduğu "gerçeklik" ile zihninde kurguladığı "ideal" arasındaki bu muazzam uçuruma dayanma çabası, psikoloji ve edebiyat literatürüne Bovarizm (tatmin edilemeyen idealize edilmiş hayaller hastalığı) kavramını armağan etmiştir. Emma, kurtuluşu lüks eşyalarda, borçlarda ve Rodolphe ile Léon gibi bencil aşıkların kollarında arar; ancak bulduğu tek şey çamur ve yıkımdır.
Bu kitabın bir başyapıt olmasının asıl sırrı, anlattığı hikayeden çok nasıl anlattığında gizlidir. Flaubert, yazarın eserde "Tanrı gibi her yerde olması ama hiçbir yerde görünmemesi" gerektiğine inanırdı.
Objektif bir kamera gibi, karakterlerini yargılamadan, onlara acımadan veya onları yüceltmeden aktarır. Bazen tek bir cümleyi kusursuzlaştırmak, doğru kelimeyi (le mot juste) bulmak için günlerce uğraşmış, her bir virgülün sesini test etmek için metinlerini bahçesinde bağırarak okumuştur. Bu yüzden romanda tek bir kelime bile tesadüfi değildir; her detay, kasabanın o boğucu atmosferini inşa
