Kalp, kavrayışını olumlu yönde arttırınca aklın soyut zekasından daha derin ve daha sağlam bir kavrayış düzlemine yükselir. Ve insanın yaptığı her iyilik kalbin marifetini artırır , onu hikmete yöneltir. Nasıl ki kötülükler marifeti giderip hikmeti perdeliyorsa ...
Kalbin ruha hizmet edecek şekilde bakmasıyla, nefse hizmet edecek şekilde bakması elbette insanın özünü değiştirecek güçte sebepler ortaya çıkarır. Ve nihayet nefsi dönüştürmek, ruhu hareket e geçirmek, aklı olumlamak ve canı verimli kılmak adına hepsini kalpte buluşturmakla yükümlüyüz...
Kalp, soğuğu sevmezmiş. Soğuk, kalpte spazma sebep olurmuş. Siz siz olun soğuk insandan , soğuk sözlerden, soğuk şakalardan velhasıl her türlü soğukluktan uzak durun...
Bir kitabı okurken "Ne güzel kitap," deriz, "yazar da tıpkı benim gibi düşünmüş." Yanlış, şöyle dememiz gerekirdi; "Bunu daha önce hiç düşünmemiştim ama, galiba doğru." Yahut, "Belki şimdi anlayamıyorum, birkaç gün sonra anlarım."