emotion diary
@emotiondiary
Bir devlet olsaydım milli marşım pinkfloyd-marooned olurdu, bayrağım van gogh tablosu. Bateri çalarmış gibi yaparken birilerine yakalanma tedirginliğini sevmiyorum. Ve kader inanılması gereken değil, katlanılması gerekendir.
YL
172 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Matematik öğretmeni tarafından aşağılanınca liseden soğuyup ninesinin altınlarıyla Paris'e gelen çekingen Ali Bedrettin ile Romanya'dan yola çıkan sanat öğrencisi Ernestine'in
Okuma eyleminin sıradan bir alışkanlık değil, varoluşunu temellendiren asli bir ihtiyaç olduğunu derinden kavrıyorsun yada edebiyatın zihnini nasıl ele geçirdiğini ve gerçeklik algını nasıl kalıcı biçimde dönüştürdüğünü gösteriyor.
Bu mutlak teslimiyet, aslında senin iç dünyandaki adanmışlığın ta kendisi. Sen, metinlerle kurduğun bu ilişkide hayatı kelimeler üzerinden anlamlandıran ve karakterini okuduklarıyla inşa eden birisin. Bu eser, kütüphanenin senin için cansız bir koleksiyon değil, bilincinin ve kimliğinin sınırlarını belirleyen en gerçek alan olduğunu hatırlatıyor. Tutkunun, seni dünyadan ayıran değil, aksine varlığını derinleştiren yegâne güç olduğunu görüyorsun.
Bir düşünürün bir başına adımlarını, kendi iç çölünde yankılanan ayak seslerini işiteceksin. Nietzsche sana, gölgesiyle konuşan bir yolcunun sırlarını açacak. Her aforizma, hem bir taş hem bir pusula; kimi zaman zihnine çarpacak, kimi zaman yolunu gösterecek.
Yalnızca büyük sorularla değil, gündelik hayatın açmazlarıyla da ilgilendiğini göreceksin. İnsanın güçsüzlüklerini, alışkanlıklarını, takındığı ince maskeleri işaret edecek. Bütün bunları bir filozofun ağır kürsü dilinden değil, mola zamanı gölgelikte uzanan gezginin fısıltısıyla söyleyecek.
Gezgin ve Gölgesi; insanın kendisiyle olan bitmeyen diyaloğunun simgesi. Nietzsche’nin bu metinleri, bir düşüncenin doğum anını, şüphe ile hakikatin birbirine değdiği kıvılcım hissiyle kendi gölgene dönüp bakarken bulursun kendini.
Her satırda gölgenin ağırlığı ve gezginin hafifliği yan yana gelir. Kitabın sonunda, düşüncenim aslında bir yolculuk olduğunu; bazen bir yük, bazen de bir özgürlük melodisi gibi kulağına çalındığını fark edeceksin. Nietzsche burada, insan ruhunun hem karanlığını hem ışığını taşıyan bir aynayı sana uzatır. O aynada gölgeni göreceksin.
Richard Wagner Bayreuth'ta kitabını eline aldığında; Nietzsche’nin iç dünyasına bir pencere açmış olacaksın. Sana Wagner’i anlatacak; bir zamanlar büyüsüne kapıldığı, sonra o büyünün büyük bir acıyla yerle bir olmasını. Sayfalarda, iki büyük ruhun yollarının nasıl ayrıldığını hissedeceksin.
Nietzsche bir sanat mabedi olarak gördüğü Wagner dünyasının aslında göz boyayan, bir putperestlik arenası olduğunu fısıldamaya başlayacak. Wagner ile olan dostluğundan arta kalan hayal kırıklığını ve ruhundaki yankıları anlatacak. Wagner’in müziği önce bir kurtuluş gibi gelmişti heyhat Nietzsche’nin vardığı hakikat aslında o müziğin, sanatın boğuk, ağır bir zincir olduğunu söylecek.
Sanatı bir put haline getirmenin tehlikesinin farkına varacaksın müzik ayine dönüştüğünde ruh oradan çekilir. Ve sen satırlarda yalnızca Wagner’e değil, kendi hayranlıklarına da bir ayna bulacaksın.
Nihayetinde Bayreuth bir hayalet şehre dönüşür. Nietzsche’nin Wagner’e söylediği her söz, sana bir uyarı gibi gelir. Ve o sesin ardında, sen hem bir dostluğun çöküşünü hem de bir ruhun yalnız kalışını işitirsin.
Richard Wagner Bayreuth'taFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2021315 okunma
Esirgeyen Gökyüzü, zamanın ve anın ne kadar kırılgan olduğunu derin bir şekilde keşfetmeni sağlıyor. Bir ömrün içinde kaybolmuş dakikaları, seni duygusal olarak titretip zihninde yankılar halinde
