emotion diary
@emotiondiary
Bir devlet olsaydım milli marşım pinkfloyd-marooned olurdu, bayrağım van gogh tablosu. Bateri çalarmış gibi yaparken birilerine yakalanma tedirginliğini sevmiyorum. Ve kader inanılması gereken değil, katlanılması gerekendir.
YL
172 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Sanatçı olmak bir yaşam tarzıdır
Ya bir sanatçı olarak yaşarsınız ya da
yaşamazsınız.
Bu konuda iyi olmadığınızı söylemenin bir
anlamı yoktur.
"Benden keşiş olmaz" demek gibi bir şeydir bu.
Ya keşiş olarak yaşarsınız ya da yaşamazsınız.
Sanatçının eserini ürün olarak düşünme
eğilimindeyiz.
Sanatçının gerçek eseri dünyada var olma
biçimidir.
Terapi etkisi yaratan, ruhun ve kavrayışın hamlığını alarak rafineleştiren bir eser.
Bir Fotoğrafı Anlamak, seni sadece bakmaktan görmeye, hatta anlamaya taşıyan bir yolculuğa çıkarıyor. Berger, fotoğrafın bir yüzey değil, bir katmanlar bütünü olduğunu fısıldıyor kulağına. Sana, sıradan bir görüntünün arkasındaki tarihin, hikayenin ve anlamın nasıl ortaya çıkarılacağını öğretiyor. O kadar incelikle yapıyor ki bunu, farkında olmadan gözlerin daha keskin, zihnin daha açık hale geliyor.
Fotoğrafın, anı donduran değil, zamanı yeniden kurgulayan bir araç olduğunu söylüyor. Sen de bu iddiayı düşünürken kendi hafızanla, geçmişinle bir bağ kuruyorsun. Çünkü Berger’in rehberliğinde bir fotoğrafa baktığında, artık sadece gördüklerinle yetinmiyorsun. O karedeki ışığı, gölgeyi, yüz ifadelerini, mekanları ve bunların ardındaki niyeti sorgulamaya başlıyorsun.
Bu kitap seni bir tür dedektif yapıyor, ama çözdüğün şey suç değil; anlamın kendisi. Fotoğrafın estetik bir obje değil, toplumsal bir eylem olduğunu anlatırken, seni insan deneyiminin özüne yaklaştırıyor. Öyle ki bir fotoğrafı gördüğünde artık sadece “güzel mi, çirkin mi” diye sormuyorsun; “bu kare neden var, kim için var, ne anlatıyor?” diyorsun.
Sonunda bir şey fark ediyorsun: Fotoğrafa bakışın değişirken, aslında dünyayı algılayışın da değişmiş. Berger seni kendi zihinsel karanlığından çekip çıkarıyor, daha berrak bir dünyaya davet ediyor. Bu, bir kitabın sağlayabileceği en saf terapi değil de nedir?
Geçmiş ve gelecek donarsa ne olur? Bu şimdiki
zamanı etkiler mi? s. 202
"Deneyim, yitirdiğimiz masumiyetimizdir."
open.spotify.com/intl-tr/track/2...
Don't Give Up, Peter Gabriel
Bu gerçekliği bildiğim için her daim çocuk ve çırak kalacağım.
emotion diary yorumladı.
Hatırlayanlarınız olabilir, geçen sene @burkae ile beraber buna benzer bir ileti hazırlamıştık. Bu sene de geleneği devam ettirelim dedik ancak formatta bazı değişiklikler yaptık. İkimiz de bu yılda
9 film paylaşacağım. Bu yıl tekrar izlediklerim arasından seçtim.
- Alphaville (1965)
- K-PAX (2001)
- Eyes Wide Shut (1999)
- The Bridges of Madison County (1995)
- Les Miserables (1998)
- Dead Man (1995)
- Stalker (1979)
- La Notte (1961)
- Harry Potter and the Goblet of Fire
emotion diary yorumladı.
Arınmak istiyorum kendimden.
Harika bir refleks. Bu hisse daha fazla odaklanmalı ve sezgiselleştirmeli. Nihayetinde algılar yükselir ve bir üst yaşam formuna evrilir insan. Bu sayede umut anlamlı hale gelir.
