emotion diary
@emotiondiary
Bir devlet olsaydım milli marşım pinkfloyd-marooned olurdu, bayrağım van gogh tablosu. Bateri çalarmış gibi yaparken birilerine yakalanma tedirginliğini sevmiyorum. Ve kader inanılması gereken değil, katlanılması gerekendir.
YL
173 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Albert Camus'dan Maria Casarès'e
Bana gelince, en ciddi işlerimde bile senin için bir yer ayırıyorum. Bugün artık senin hayatında bir yerim yok. Bunu geçen gün tiyatroda hissettim. Bu uzun günlerde sen sessiz kaldığın sürece bunu öğreniyorum. Ah! Mesleğinden nefret ediyorum ve sanatından tiksiniyorum. Eğer yapabilseydim, seni paramparça ederdim.
Seni oradan alıp çok uzak bir yere götüreceğim, seni kendime yakın tutarak.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Albert Camus'dan Maria Casarès'e (Perşembe, 20 Temmuz 1944)
Bu sabahki sesin, nihayet senin sesin! Ve Tanrı biliyor ki, onu ne kadar çok sevdim ve duymayı ne kadar çok istedim. Ama bunlar, ruhumun derinliklerinde duymayı umduğum sözler değildi. Bana tekrar tekrar, her türlü şekilde, hatta kesin bir dille, senden uzak durmam gerektiğini söyleyen bir sesti! Ve işte burada, tek kelime etmeden, ağzım kurumuş, sana anlatamadığım tüm sevgiyle öylece duruyordum.
Albert Camus'dan Maria Casarès'e (Pazartesi, 17 Temmuz 1944)
Ama ben normal bir aşkla ilgilenmiyorum: Bütün varlığım şiddetli tutku ve yürekten gelen çığlıklardan başka bir şey özlemiyor. Ama bugün, hayatımı hep şeytanlarımın üstesinden gelerek geçiren ben, onların avıyım; şeytanlarımla savaşıyorum. Ah! Maria, sevgili Maria, neden beni böyle bıraktın ve neden anlamadın?
Ve bu şüphesiz akıllıca değil. Ama zekânın bana şimdi ne faydası var? Görüyorsun, tüm bunları yazılı olarak, hiçbir şeyi gizlemeden ortaya koyuyorum.
Ama yine de tutkuyu veya yürekten gelen çığlıkları yeterince vurgulamıyorum. Bir haftadır sessiz kaldım, içimde tuttum, nöbet tuttum, üzerinde düşündüm.
"Ve damarlarımda öyle bir sevgi, öyle bir özlem var ki..."
With This Tear, Céline Dion
youtu.be/C-5SpAKqx40?si=...
"Bu dünyadaki hiçbir şey olduğu gibi durmaz. Her şey her zaman değişir. Şeyler, farklı yollardan varlığa gelirler ve sonunda yok oluncaya kadar, var oldukları süre boyunca iki an yoktur ki birbiriyle aynı olsun. Biz kendimiz de böyleyizdir. Evrendeki her şey böyledir, belki evrenin kendisi de. Şeyler dediklerimiz, gerçekte hiçbir zaman durağan nesneler değildir, sürekli geçiş halindedirler. Heraklitos, onları bu açıdan ateşe benzetir. Ateş, nesneymiş gibi görünür, ama nesneden çok, süreçtir. Bu, derin olduğu kadar aynı zamanda bozguncu bir düşünceydi, insanoğlu, her zaman inanılacak durağan bir şeyler; geçip gitmeyen, kalıcı olan, güvenilebilecek bir şeyler bulmaya çalışmıştır. Oysa, Heraklitos bize böyle bir şeyin var olmadığını söyler. Değişme, yaşamın ve evrenin yasasıdır. Her şeyi o yönetir. Ondan kaçamayız."
Tea In The Sahara, The Police
youtu.be/GMq96oVySRI?si=...