melike
@emptybattle
yoksulluğun ilk etkisi, düşünceyi öldürmesidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
belki de bir çocuğa en büyük acıları çektirmek onu kendisinden daha zengin çocukların gittiği okula göndermektir. yoksulluğun bilincinde olan bir çocuk, bir büyüğün aklına hayaline gelmeyecek züppece acılar yaşar.
bir akşam daha boşa geçmişti. saatler, günler, yıllar kayıp gidiyordu. her gece aynı şey.
yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
