emre akbuğa
@emreakbuga
şimdi tanrı’yı seviyorum: sevmiyorum insanları. tamamlanmamış bir şeydir insan benim gözümde. insanları sevmek mahvederdi beni.
sabahları doğan güneş güzel bir günü vaat ettiğinde, “işte yine insanların birbirlerine zehir edebileceği bir nimeti bağışlıyor gökyüzü!” diye haykırmaktan kendimi alamıyorum.
böyle mi olmalıydı: insanın mutluluğu, aynı zamanda kederinin kaynağı mı olmalıydı?
ah, yüreğim dolup taşmıştı ve birbirimizi anlamadan ayrıldık; zaten bu dünyada kimse kimseyi öyle kolay kolay anlayamıyor ki!