Emre can
@emrecan06
Şu anda okuduğu kitap
Düştür bağırır şimdi şarkıyla
onlar eğilip geçiyorlar
gelir okyanus ayaklarına
En derin anlamlı tepenin
elleri şarap ağızlarında gülünce
Başları bir baş dönme anaforunda
yaşamakla erkekçe kaybediyorlar
ölüme ‘mahçup’ bir rölans
damarlarında koşan toprakla süslenip
ışığa pas diyorlar
intiharla gizlenip
hatırlarken çocukların sevinçle
ve babalarıyla ilk boy resimlerini
Emre can
7.6.1987~İstanbul’da vefat etti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
… kutlanmaz göl ve toprak
temiz bir bilgiyle geçilir ellerine
su ekmek ama bir çift böcek
bir biri alnından
biraz tepeye
gerçekten biraz da tepeye
ne diye ‘gidiyorlardı’
Emre can
1986~”Korku ve Yakarış” kitabından dolayı Suffe armağanı aldı.
Ne demek şu beyaz göğüslü
ince yapılı dansöz atlarla
iki lata uzanmak
kutsamak için
sevinç getiren
büyük yorgunlukla sevinç getiren
durmadan değişen ve yeniden gelen
kambur
o lezzetinde iştahlar getiren
köpükten kör balığı
Emre can
1984~Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülünü aldı.
Gün ışığında bütün limanların
nasipsiz gemiye
sanki başka liman duruşu gibi
tanrıya yabanlaşmış
canların güneşi
Emre can
1983~TRT-İstanbul Radyosu’na atandı.
Su demek ki taşın çakıl cinsinden
zamanla toprak
incecik zar kesmekte
çok ‘mahirdi’
Ona
İlyada nasıl kendini benzetip
bakmışsa bugüne
Emre can
1976~Mavera dergisinin kuruluş çalışmalarında yer aldı.