Emre Acar
@emreeaacar
Nefsine ağır gelen, hakkında hayırlıdır.
Herkesin öyle bir hikayesi yok muydu? Başlayıp da bitiremediği. Çünkü kimsenin dinlemediği... İçine atmak, diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı?
Sayfa 285
"Bekleyin! " demişti. "Burada bekleyin. Onlar size gelecek."
"Kimler? " diye sormuştu Filipinli.
"Hayatının anlamını bulmuş olanlar. Hayatlarını adayacakları şeyi bulmuş olanlar gelecek. Siz de kalplerini söküp, yerine o şeyleri koyacaksınız. Sonra da kalpleri fırlatıp atacaksınız! "
"Ama... " demişti kızılderili. "Kalpleri olmadan nasıl hayatta kalırlar? "
"Göreceksiniz! " demişti bina da.
"Peki ya kimse gelmezse? " diye sormuştu Filipinli.
"Kim kalbinden vazgeçecek kadar kendini bir şeye adayabilir ki? "
"Onu da göreceksiniz! " demişti bina.
"Ya hayatlarının anlamını bulamayanlar? " diye söze girmişti kızılderili. "Onlar ne olacak? "
"Onlar da, göğüslerinde bir et parçasıyla, canlı canlı çürüyecekler. Ve buna da, yaşamak demeye devam edecekler! "
Sayfa 250
Doğru söylüyordu. En azından doğru söylediğini düşünüyordu. Çünkü dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti: Umut.
Sayfa 41
Ben pencereden bakarken
Kimseler ölmemişti
Ölüm diye bir şey yoktu ki Hilmi Bey
Var mıydı? -
Yüzümden bir şeyler aktı aktı
İçim de menekşelendi Hilmi Bey
Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk
Hiçbir yere gitmiyor.
Sayfa 257
