Emre Erdoğdu
@emreerogluu
Kış kitabiEdebiyat & Roman
tam bir kış kitabı
dönemin tarihine bir fransız konsolosu gözünden ışık tutmuş.
sefalet, cehalet, fakirlik, gösteriş hırsı.
tarihe kâh bir osmanlı vezirinin, kâh bir berber çırağının veya işi gücü içmek olan ayyaşların gözünden bakıyorsunuz.
Puan vermedi
En uygun vakitte elimde bu kitap ile sokak sokak türbe türbe İstanbul'u yeniden keşfetmek isterim. İstanbul ancak bu kadar güzel tasvir edilebilirdi.
Puan vermedi
"insanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
....
hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz? bütün yakınlaşmalar, bütün birleşmeler yalancıdır. insanlar ancak muayyen bir hadde kadar birbirlerine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar; ve günün birinde hatalarını anlayınca, yeislerinden herşeyi bırakıp kaçarlar.
...
muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ancak birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gidecekti. bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu... biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk. o zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor, ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için, herşeyi çiğneyerek, birbirine koşuyordu"
