emrullah
@emrullahbalik
Hayatta kalmak, ölmekten daha acı verici..
"Savaş yalnız sınırlarda olmaz. Savaş bir milletin topyekûn ateşe girmesidir. Eğer bu bütünlük sağlanmamışsa zafer tesadüfi, yenilgi kaderdir."
-Sultan II. Abdülhamid Han
İkinci Dünya Savaşı bugüne kadar ki en büyük ölümü, yıkıntıyı, açlığı ve sefaleti getirdi kuşkusuz. Bir avuç toprak için sığamadığımız bu dünya, zayıf halklara zulmetmeyi büyüklük sanan acımasız devletlerin rekabetlerine tanıklık edip durdu yüzyıllardır. Kazananın olmadığı, geriye sadece tahribat ve acılar bırakan bu illetin en çok da çocuklara ve kadınlara acılar verdiği aşikar.
İlk kez bir Cengiz Aytmatov eserini okuma fırsatını buldum ve daha önce bu usta kalemin eserlerini okumadığım için kendime kızdım. Toprak Ana kitabı, İkinci Dünya Savaşı öncesini, savaş anındaki toplumun yaşadığı ekonomik ve psikolojik buhranı, en önemlisi de erkeksiz kalan bir köyün yaşadığı ruhsal yalnızlığı konu alıyor. Bu kitapta muazzam derecede güçlü iki kadın karakter, yaşadıkları dramatik olaylara rağmen hayata sımsıkı sarılma arzusuyla karşımıza çıkıyor. Aile ve toplum kavramının ne denli önemli olduğunu bir kez daha anlamamıza imkan sunan, okurken kendinizi o karamsar dünyada bulacağınız, zaman zaman sinirlenip karakterlere kızacağınız son derece akıcı ve yalın bir kitap.
Keyifli okumalar dilerim..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
BEYAZ FELAKET (Spoiler içerebilir)Edebiyat
Bugüne kadar okuduğum kitaplarda karakterleri kafamda canlandırıp, onları dışardan izliyor hissine kapılırdım fakat bu kitapta farklı olarak sürekli empati kurdum. "Ben olsaydım ne yapardım" diye diye her karakterle beraber -özellikle doktorun karısı- fikirler üretmeye, çıkış yolu aramaya ve hayatta kalmaya çalıştım. Hızlı ama bir o kadar da sinir bozucu geçen olayları barındıran, insanın içini daraltan ve sürekli kötü hadiselerin yaşandığı bu kitabı, sabırsız bir okurun sevmesini bekleyemem ama şunu diyebilirim ki hayatın anlamsızlaştığı çirkef ve çıkarcı dönemde böyle bir kitabı okumak ve kadınların rızıkları için birçok zorluğa göğüs germelerine şahit olmak beni fazlasıyla derinden etkiledi.
Çoğu kitapta gördüğüm gibi bu kitabın içeriğinde dikkatimi çeken ve şaşırmadığım bir husus ise din ve politikanın aynı çizgide ilerlemesini görmek oldu. Kandırmacaların ağır bastığı ve insana sadece sahte umutlar aşılayan zihniyetlerin varlığını ele alması kitabın, "Biz zaten kördük, gördüğü halde görmeyen körler" alıntısıyla çok manidar bir mesaj vermesiyle anlıyoruz.
Edebî olarak baktığımızda kitabın hemen hemen her bölümü bize hayattan dersler sunuyor. Kitapta salgına verilen ismin 'Beyaz Felâket' olması, beyaz rengin her zaman umut anlamına gelmeyeceğini de gözler önüne seriyor.
Son olarak bugünlerde yaşadığımız Covid-19 küresel salgını ile bağdaştırma yaparsak, "Bir salgın hastalık söz konusu olduğunda suçlu yoktur, herkes kurbandır." alıntısıyla incelememe son veriyorum.
İlk başlarda çocuklar için yazılmış gibi görünüyor olsa bile; kitabın kesinlikle o amaçla yazılmadığını sonlara doğru anlıyorsunuz. Demokratik yapı ve totaliter rejim arasındaki çatışmanın çocuklar üzerinden yansıtıldığı bu romanda, özellikle Simon karakterine hayran kaldım. Şunu yazmakta fayda var:
"En korkunç canavar, insanın ta kendisidir."
