Herşeyin şehvet ve arzulara ulaşmak yolunda bir aracı olduğunu görünce daha da tiksikdim dünyadan. Hiçbir ideoloji, hiçbir ülkü kendinden temiz değil. Masum zihinlerden çıkıp maddi dünyaya temas ettikleri anda insanların çıkarları yolunda kirleniyorlar. Masum ve kutsal hiçbir şey yok, her şey bu maddi dünyadaki iğrenç arzuların hayvani hırsları ile kirlenmiş.
Ey asil Lordun zarif kızı
Zambaklar ile döşeli balkonda
Gözlerini seher vakti açtığın anda
Bülbüller ile birlikte şakıdı benimde yüreğim
Hatırlamaz mısın siperde bizi izlerken
Saronun kanı bedenimizi bezerken
Senin adın ile atmıştım mızrağı
Şimdi tekrar senin adın ile deliniyor yüreğim
Ancak imkansızdır bu aşk barış gibi
ulaşmaz sana ismim ölüm vakti
Yinede koşacağım karanlık sona
Umacağım kavuşmayı edebiyette sana
Rab bizleri farklı toplumlara dağıttığında, insanlar farklı davranış kodları edindiler ve bunları gelecek nesillere aktardılar. Ancak, birey kendi toplumundan ayrılsa bile bu davranış kodlarının kolektif şekilde sonraki nesillerinin zihninde bir yerlerde kaldığını fark edemedik. Şimdi kanı korumanın neden bu kadar önemli olduğunu tekrar anlıyoruz. Farklı ırkların davranış kodlarını evladında gören bir babanın hayal kırıklığını hayal ediniz; ne yaparsa yapsın çocuk yalnızca kalıtımsal eğilimlerinin yönlendirdiği kodları takip edecektir.