Machiavelli baba yine döktürmüş
Machiavelli bu kitapta sadece bir hükümdarın nasıl olması gerektiğini değil, insan doğasını da en gerçek ve çıplak şekilde anlatmış. Bu kitabı muhtemelen hayatınızda entelektüel olarak geliştiğiniz her seviyede tekrar tekrar okumanız gerekir. Ve her okunduğunda başka bir katmanın farkına varılır. Aramızda yarım asırdan fazla var ama sanki kitabı dün yazıp bitirmiş gibi, inanılmaz. Ayrıca Türk'lerle ilgili yaptığı yorumlarda esktra dikkat kesildim. Avrupa kendi cenderesinde boğulurken dönemin Osmanlısı ne kadar vakur, güçlü ve gizemli görünüyormuş dışardan... Konstantinapol imparatoru Yunanistan savaşında Türk'lerden yardım istemesi ve savaşı Türk'ler sayesinde kazanınca o bölgeye çökmemize de ayrı koptum. Tarihe bu şekilde tanıklık etmek çok eğlenceliydi. Kendi tarihimizi dış gözlerden okumak hep daha ilgi çekici gelmiştir. Kısacık bir kitap ama uzun bir yolculuktu. Mutlaka okuyun.
Reklam
Neden bu kadar ünlü?Duygu ve Düşünce
Dönemin sosyolojik yapısını iyi analiz etmiş ama bunun dışında kurgusal olarak tamamen bomboş bir roman. Neredeyse 600 sayfa ama en fazla 300 sayfa ile yetinilmesi gereken, sürekli aynı olayların tekrar ettiği, sıkıcı bir kitap. Ayrıca bir adamın aşkı diye anlatılan şey cinsel içgüdü ve takıntı dışında başka bir şey değil. Dili sade, edebi anlamda hiçbir derinliği yok. Kurgusal heyecan yok. Karakter derinliği ve yapısı eksik. Dediğim gibi sadece sosyolojik çıkarımları güçlü, mekan ve karakter tasvirleri şahane. Birebir oradaymışsın gibi gözünde canlandıracak kadar detay veriyor yazar. Ama bu romanın vasatlığını örtmüyor maalesef. Okuduğum ilk ve son orhan pamuk romanıydı.
Harcanan PotansiyelDuygu ve Düşünce
Kitap 12 yaşındaki Sierva Maria'nın kuduz hastalığından dolayı geçirdiği ataklar yüzünden içine cin kaçtığı düşünülmesi ve bir manastıra kapatılmasını konu alıyor kısaca. Ortaçağ avrupasındaki din olgusunu ve toplum yapısını güzel işlediğini düşünüyorum ama bunun dışında kitaptaki olaylar yavan anlatılmış bence. Sierva dışında ruhu olan hiçbir karakter yoktu. Ayrıca aşk diye anlatılan ilişkinin, 34 yaşındaki bir Rahip ve 12 yaşında, çaresiz korkmuş bir kızın arasında geçmesi de okuma seyrimi baltaladı. Nobel Ödülü alacak kadar derin bir hikaye anlattığını düşünmüyorum. Potansiyel var ama çok eksik bırakılmış bir öykü. Marquez'den okuduğum ilk kitaptı fakat beklentimin altında kaldı.
Kitap bence Kinyas ve Kayra adında iki çocuğun birbirini "kötü" etkileme yolculuğundan ibaret. Çünkü kitap boyunca düşündüğüm tek şey Kayra ve Kinyas hiç tanışmasaydı, asla o 8 yılı yaşamayacak olmalarıydı. Damlaya damlaya göl olur misali, onlar da kendisi kadar karamsar birini buldu ve bu karamsarlık önce depresyona, sonra bir akıl hastalığına dönüştü. Birbirlerini zehirlediklerini düşünüyorum ama burda zehri taşıyan asıl kişi kesinlikle Kayra'ydi. İşledikleri suçları ve onlara yaklaşımlarına göz attığımızda bile, Kayra muazzam bir narsistlikle aslında her şeyi bildiğini ve tüm bunların bir anlamı olmadığına kendini ikna etmişti. Kinyas ise aslında öldürdüğü her insanda kendinden kurtulmaya çalışıyordu. Finaldeki Tolga'nın Kinyas'tan kurtulma çabası gibi tıpkı. Hatta kitabın başlarında Moctar karakterini anlamsız bir şekilde öldürüp sakin kalmasının arkasında bile düşünsel olarak "onu öldürdüm çünkü işe yaramaz bir adamdı" fikri yatıyordu. Ve finalde gördüğümüz üzere Tolga ailesini, işe yaramaz biri olduğunu düşündüğü için ve hiçbir şey başaramamış bir alkoliğe dönüşmesini ailesi görmesin diye evi terk etmişti. Yani Kinyas, Moctar'ı değil kendini öldürmüştü. Ayrıca Kinyas'ın, yani Tolga'nın kesinlikle kişilik bozukluğu mevcut. Kayra onda yeni bir yüz yaratmış. Ki Kayra kesinlikle bu kitaptaki asıl korkunç taraftı. Okuduğum en narsist karakterlerden biri kendisi. Dorian Grey'le aşık atabilir, hatta kendini ikna konusunda onu geçebilir bile. Kayra başarılı bir tıp öğrencisi, sosyal hayatta kabul gören biri olmasına rağmen tüm bunları yapan kişi. Kinyas gibi başarısız ve dışlanmış değildi. Afrikada geçirdikleri her günü okurken Kayra'nın yine tüm işleri halleden, insanlarla konuşan kişi olduğunu gördük. O yaşama aitti Kayra. Ama Kinyas hep içine kapanık ve yerini
