Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2026 2. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 04 Haziran 2026 08:57
Bikes 
Fatih Duman Cânım kâri, herkesin bir hikâyesi var bu dünyada. Bazıları hikâyelerini anlatır, anlatmaya mecburdur ve hatta anlatmazsa yaşayamaz. Bazıları anlatmaz, anlatamaz; utanır, saklar ve saklanır... Bazılarıysa anlatmaya fırsat bile bulamaz. Çünkü kimse sormamıştır, soran kimsesi olmamıştır."
Bîkes... Farsça kökenli, hüzünlü bir kelime; "kimsesiz, tek başına kalmış" demek.
İşte bu derin yalnızlığın ve içsel yolculuğun hikayesini, Nesil Yayın Grubu’nun Genel Yayın Yönetmenliğini de üstlenen, kalemi dervişane bir usta olan Fatih Duman’dan okuyoruz bu kez.
Daha önce yazarın o derin tasavvufi anlatımıyla beni çok etkileyen "ENE" kitabını okumuş, tarzına hayran kalmıştım. Bîkes ise ondan sonra okuduğum ilk Fatih Duman romanı oldu.
Aslında bu kitabın bir serinin devamı olduğunu sonradan öğrendim. Ama yazar o kadar muazzam bir edebi dünya kurmuş ki, okurken en ufak bir yabancılık veya bocalama bile yaşamadım. Seri olduğunu bilmeseniz bile konuyu hemen kavrayabileceğiniz, baştan sona inanılmaz akıcı, su gibi bir kitap.
Daha önce yazarımızı Çarşamba Kitap Fuarı’na geldiğinde canlı dinleme şansım da olmuştu. Tıpkı o günkü söyleşisinde olduğu gibi; insanı birden alıp başka bir âleme uçuran, kelimeleriyle sizi tam kalbinizin ortasından okla vuran bir tarzı var. Kitapları da aynen öyle; ruhunuza dokunuyor, kalbinizin tam ortasından vuruyor sizi.
"ENE" ile tarzları, dokuları birbirinden farklı olsa da yazarın o bildiğim mucizevi sihri yine baki kalmış: Kitabı sadece okumuyorsunuz, onunla beraber yaşıyorsunuz. Sayfalar akıp giderken zamanın nasıl geçtiğini, kitabın elinizden nasıl kayıp bittiğini anlamıyorsunuz bile. Sonunda kalbinizde derin bir huzur bırakan çok özel bir anlatımdı.
Elinizden bırakamayacağınız, okurken adeta içinde yaşayacağınız bir yol arkadaşı
Şiddetle tavsiye edilir.
Nefsi konusturarak nefsi ve mertebelerini tanıtmak çok iyi ...
Hele ki bunu aziz Mahmud Hüdayi hazretlerinin hayatından esinlenerek anlatmak kitaba çok büyük anlam katmış...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aziz Mahmud Hüdayi'nin hayatı çerçevesinde dönemin önemli şahsiyetleri hakkında bilgiler içermekle birlikte, esas olarak insanın gerçek hayatına can alıcı bir şekilde dokunan, sarsıcı bir nefs muhasebesinin anlatıldığı, düşündüren, sorgulatan, etkileyici bir roman.
Tavsiye ediyorum, iyi okumalar...
Kitap bitti ve hiçbir şey yapamadan öylece kalakaldım. Herkes çok fazla öneriyordu, o kadar da değildir diyordum. Ama gerçekten de o kadarmış. Belki de son zamanlarda en etkilendiğim kitap oldu. Tek kelimeyle mükemmel. Kitabı bir oturuşta bitirirsiniz o kadar içine alıyor. Ben okumaya korktum galiba, sayfalar ilerledikçe kendimle savaştım. Okumanız için sebepler saymaya gerek yok sadece okuyun.
Aşıklar Ölmez
Hayatını okuduğumuz Yahya efendi Sultan Süleyman'ın sür kardeşi. Sultan Selim eşinin sütü şehzadesini doyurmaya yetmediğiden süt anne arayışına girer ve Ömer efendinin eşi bir vakit önce doğum ettiğinden süt anne adayı olarak saraya giderler ve Yahya ile Süleyman süt kardeş olur.
Sultan Süleyman toprakları, Yahya efendi gönülleri fetheder.
Ene kitabından sonra okuduğum yine harika bir kitap. Her sayfasında ölümü düşündüren, yine etkisinde kaldığım bir eser oldu.
Dünyayı çok sevdiğimden mi ölmekten korkuyordum? Yani dünya mı vardı gönlümde? Yaşamaya mı sevdalanmıştım? Hiç ölmeyeceğimi mi sanmıştım? Gönlümde kimi saklamıştım ve kime saklamıştım gönlümü? Ya şimdi ölsem... Tam şuan... Ne olacaktı? Mahcubiyet mi hissedecektim yoksa sancı mı? Ne götürecektim bu dünyadan yanımda? Suç mu günah mı, acı mı?
İstemsizce zihnimde yankılanan şu sorular ve yine kitaptan bir cevap:
Korkuyordum ama öleceğimden değil, Allah'a mahcup olarak öleceğimden korkuyordum. Ölmek korkusu değil de ölüme hazır olamamak korkusuydu bu. Ve ben hiç hazır degildim buna.
Son sayfalarında gözyaşlarımı tutamadım ve aklıma kitapta geçen şu cümle geldi:
Yaş gözden aksa da gönülden gelir.
"Ene - Bir Aziz Mahmud Hüdâyî Romanı" oldukça etkileyici ve sarsıcı bir nefs muhasebesi. Hikâyeyi bizzat insanın nefsi anlatıyor.
Günümüz İstanbul'unda yalnızlaşmak isteyen bir gencin tesadüfen bu kitabı alması ve geçmişte Bursa Kadısı iken her şeyini terk edip nefsini yenme savaşına giren Aziz Mahmud Hüdâyî'nin mucadelesini iç içe anlatır.
Nefs; kibir, makam sevdası, dünya dertleri ve tembellik gibi maskelerle insanı nasıl yönlendirdiğini, aldattıgını onu iyilikten nasıl alıkoyduğunu açık açık itiraf eder. Zaman zaman bırakmak istesemde , nefsim bunu bana soyleyen diyerek gayretle okudum. sadece bir velinin hayatını anlatmakla kalmaz; bizi kendi nefsimizle çetin mucadeleye iter.
Bursa Kadısı Mahmud Efendi'nin huzuruna bir kadın çıkar. Kocasını şikayet için. Kadının soylediğine gore eşi 2gun içinde kabeye gidip donduğunu soyler.ozamanın şartlarında aylar suren yolculuklarla varılan bir yere gidip dönmuştur. Kadı bunu araştırmak için yollara düşer. Eskici mehmet dede onu üftadeye yönlendirir.
İşte kadı mahmut efendiden aziz mahmut hudayi ye evrilecegi yer. Herşeyi terk eder sadece kul olabilmek için. Ölmeden önce nefsini öldürebilmek için.
"Bu kitabı kapatsan da, yok etsen de, unutsan da... seninle konuşuyor olacağım. Hüdâyî mağlup etti beni ama sen edemeyeceksin... Şimdi belki de bir gece vakti son cümlelerini okuyacaksın bu kitabın... Pişman olacaksın yaptıklarından... Sonra sabah olacak, gün doğacak, unutacaksın hepsini... Ben unutturacağım sana... Dünyada son insan öldüğü güne kadar var olacağım ben. Ben nefsim ey insan! Ben senim."
(Kitabın sonu)
Dogrudan bizimle konuşur nefs. Biraz ürkütücü...
Ene, insanı adeta ikiye bölen, içinizdeki görünmez düşmanla tanışmanızı sağlayan ve okunduktan sonra aynaya bakışınızı değiştiren, korkutan , kendine