Ne zaman sıkılıp bunalsam, dayanamayacakmışım gibi gelse de apırıp köpürmek, surat sarkıtmak, pes etmek istesem, güleç yüzüyle Benyusuf gelir aklıma. Sabiş gelir. "Dayanmak lazım..." derim. "Dayanmak sadece ıkınıp sıkılmak değil, Yusuf gibi güleç olmak, en darmadağın anında kalkıp Sabiş gibi iki göbek atmak. Dayan koçum, dayan aslanım!"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Alışmıştı. Evvela bir lokmacık bir lokmacık, gıdım gıdım uyur olmuş, azdı uzdu fekat uyku uykuydu nihayetinde, düz tabanda olsanız evlerden ırak, her meyle meyline göre basmasını öğreniyordu ayağınız insan her şeye alışıyordu, bir miktar daha alışmıştı
"Yaa işte dedim iç çekerek. Bir delik deliyorlar, atıyorlar içine seni, bitti gitti." Baygındım aydım ya, fizikman da daha iyi hissediyorum, acımı yerde komayayım, kaldığım yerden devam edeyim istiyorum. "Var oluşun bir tek hakikati vardır, o da yok oluş, ölüş, bitiş." Sesimi de kısık tutuyorum ki iyice korksun bunlar.