Görüş günü.
Sinan ağabeyini görmek için hapishaneye gidecek, çamaşır falan götürecek.Birden aklına geliyor,Nur "Ben de gelsem" demişti.Telefonlaşıp bir yerde buluşuyorlar. Nur'un arabasıyla gidiyorlar cezaevine.
Cemil Nur'u görür görmez tanıyor.
-Ooo! Nur Hanım siz de mi geldiniz?
Nur şaşkın, Sinan'a bakıyor.
-A,a!.. Tanıdı beni.
Cemil:
-Elbette tanıyacağım. Sinan sizden o kadar bahsetti ki.
Nur kızarıyor haliyle.
Cemil:
-Ayakta kalmayın oturun şöyle. Ee, Sinan Hoca ne var, ne yok bakalım.
-iyiliktir abi,şükür.Annem çamaşır gönderdi.Nur da bir tesbih almış sana,kehribardır ha!
Cemil:
-Çok teşekkür ederim, niye zahmet ettiniz.
-Önemli değil, yakışır size.