Zilhicce ayının onuncu, on birinci, on ikinci günleri ile on birinci, on ikinci gecelerinde kurban olma şartlarını ve sebeplerini taşıyan, ibadet ve Allâh’a yakınlık niyeti ile kesilen deve, manda, sığır, koyun ve keçi gibi beş nevi hayvana kurban denir.
Zarûrî ve aslî ihtiyaçlarından ve borçlarından başka nisâb miktarı malı olan her Müslümanın, senede bir kere, Kurban Bayramı günlerinden birinde kurban kesmesi vaciptir. Birinci gün kesmek efdaldir.
KURBANIN BAZI HİKMETLERİ
Etinin yenilmesi câiz olan hayvanlar, Allâh’ın ismi zikredilerek (Bismillâhi Allâhü Ekber, denilerek) kesilirse etinin yenilmesi helâl olur. Boğazından kesilmek sûretiyle de necis (pis) olan kanından temizlenmiş olur.
Kurban, Allâhü Teâlâ’nın, kullarına ziyafetidir. Kurban kesmek, Allâhü Teâlâ yolunda bir fedâkârlıktır ve onun verdiği nimetlere bir şükürdür. Ayrıca sevap kazanmaya ve Allâh’a yakınlığa vesiledir, belalara karşı da bir kalkandır.
Dünyanın her tarafında, her gün yüz binlerce hayvan kesiliyor. Fakat bunlardan yalnız maddî imkânı olanlar istifade edebiliyor. Bayramda kurban edilen hayvanların etlerinden ise fakirler de istifade etmektedir. Şahsın menfaati yerine cemiyetin menfaati gözetiliyor. Kurban kesmek, İslâm’ın insanî ve ictimâî büyük bir fedâkârlığıdır. Kurban, et yemek, et ikram etmek için değil, sırf Allah rızası için kesilmelidir.
Kurban Bayramı, kesilen hayvan sayısını çok artırmış olmaz. Çünkü kasaplar, Kurban Bayramı günlerinde et satamayacağından, kesecekleri hayvan sayısı azalır. Kendi zevkleri için her gün on binlerce hayvanın kesilmesini çok görmeyenlerin, senede bir kere Allah için ve insanların da faydasına olan kurban kesilmesini çok görmeleri, insaflı bir tavır değildir.
Hulâsa kurban; dînî, ahlâkî, ictimâî birtakım hikmetler ve maslahatlar için