Günde bir taşı bina-yı ömrümün düştü yere
Can atar gafil, binası oldu viran bîhaber
Dil bekası, hak fenası istedi mülk ü tenim
Bir devasız derde düştüm, âh ki Lokman bîhaber
Bir ticaret yapamadım, nakd-i ömrüm oldu heba
Yola geldim lakin göçmüş cümle kervan bîhaber
Ağlayıp nâlân edip düştüm yola tenhâ garip
Dîde giryân, sine biryân, akıl hayrân bîhaber
Bir devasız derde düştüm, âh ki Lokman bîhaber
#Niyazi Mısri#
Âdem olanın hayr olur âdemlere kasdı,
İnsanlığa insanda budur işte delâlet.
***
İnsan olan, başka insanlara iyilik için yaklaşır. İnsan olmanın göstergesi işte budur.
Düğün kelimesi Türkçe bir kelimedir.
Aslının "toykün" veya "toygün" olduğu sonradan düğün diye değiştiği söylenir.
Toykün, büyük bir kalabalıkla yemek yemek, yani yemek töreni anlamına gelir.
Arapçada ise düğün ferahtır.
Ferah; sevinç, mutluluk ve neşe demektir.