enes
@enesni
sadece okuduğum kitapları not ediyorum
15 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Kitaptaki iki öykü de bir yas süreciyle alakalı. Ana karakterler yakınlarını kaybediyor ve buna karşı olan doğal, insansı tepkilerini görüyoruz. Bir hikaye move on'u vurgularken diğeri ise acının sonucu olarak yeni bi ailenin oluşmasını anlatıyor. Açıkçası çok hoş bi kitaptı, ilk bölüm biraz yarım kalmış hissettirse de keyifle okudum. Kendime bir ders gördüğümü söyleyebilirim.
Reklam
Başyapıt (Sanırım)
Kitaba başlarken basit bir aşk üçgenini murakami'nin tarzında okuyacağım sanmıştım. Sanırım giz ve diğer dünya gibi şeyleri yazmayı seviyormuş. Ki çok hoşuma da gitti, kitabın sonunda ne olduğunu anlamadım, birkaç teori okudum ve hiçbiri tam aklıma yatmadı. O yüzden sonu hakkında veya genel kitap hakkında konuşmak isteyen olursa çok isterim!! Shutter Island gibi belirsizlikte bırakması çok hoşuma gitti. Son kısımda o intihar fikrinin, Sumire'den sonraki boşluğun bıkkınlığını aşırı hissettim. Murakami'nin hiçbir karakteri neredeyse boşuna eklememesi fikri çok hoşuma gitti. İmkansızın Şarkısı'nı kendimle bağdaştırmıştım ama bir eser olarak kesinlikle Sputnik Sevgilim daha çok kazındı bana. Tekrar tekrar okumam dileğiyle.
Murakami ile barışmayı beklemiyordum.Duygu ve Düşünce
Murakami'ye önyargıyla bakmıştım çünkü cinsellik kullanımı bana hep aşırı ve rahatsız edici gelmişti. Kitap sırasında da fikrim değişmedi ama yazımına kesinlikle hayran kaldım, karakterleri tasarlayışı, olay örgüsündeki etkileri dinamikleri ve hepsinin kendi hikayesi olmasına cidden hayran kaldım. Beklemiştim bazı twist sayılabilecek şeyleri. Bilmiyorum, bir boşluk hissi bıraktığına eminim, karakterle kurduğum bağ oldukça derin kaldı sanırım. Vatanabe'yi kendime benzettiğim içindir belki de, kimi şeylerde direkt kendimi görmüş, Naoko ile Midori'nin karışımı birisiyle de tanışmıştım zamanında. Anısına hürmetle başlamıştım kitaba, bitirdiğimde ne hissedeceğimi ve ne olacağını biliyordum. Sadece Murakami ile barışacağımı beklememiştim. Güzel bir kitaptı. Filmi de yakında görmek istiyorum, sınavım var. Sonrasında izleyeceğim.
Vagabond'daki "smile more" sahnesine çok benzettim sonunu. Güzel bir kitaptı, ilk fırsatta art of peace'i okuyacağım sanırım. Orta kısmında anlatımın mükemmel olmaması ve siddhartha'nın hataları kitap boyunca vurgulanan nirvana arayışına benzettim, o kadar iyi ve ufuk açıcı bir kitap bekliyordum ki nirvana'yı arayan govinda gibi arayıştan dolayı ana olayı kaçırmıştım. Yarım bırakmadığım için mutluyum
Peak.
Peak. Cidden hikaye beklediğimden kaliteli çıktı, kitabın yarısında artık bitmesi gerektiğini sanarken cidden ustaca yazılmış olmasıyla beni etkiledi. Herkul Poriot'un ilk kitabı sanırım, gotaed bir yapımdı.
Reklam