Engin Bozdağ
@engindiyar
Hüznün yürekte yoğrulmuş halidir şiir.
Sözcükler de canlıdır.
Dile gelir, mısra olur, can olur.
Yüreğe dokunur…
Öyle düşme aklıma,
Vakitli vakitsiz,
Hasretin kemiriyor beynimi,
Laf anlamaz yüreğim,
Gam dolu zaten,
Hükmüm geçmez yüreğime,
Ve sonrası !
Koskocaman Özlem sarıyor bedenimi…
Reklam
Buruk bir masal gibidir kentim,
Şirazesinden çıkmış yaşamlar için,
Sensizliğe inat damarlarına yol alıp yalanla geçenler için...
Aklımda zemheri gülüşün var.
İçimde idamlık hüznüyle büyüyen bir çocuk. Kentim siyahın bütün pastel renkleriyle boyanmış...
İsyanlara kışkırtan bir-çift gözü içinde saklıyor...
Gri, paslı ve dölek yüzümün yarısı ağlak. Dudağımda uçuk tebessümler var.
Erken bastırılmış
sevinçlerim -miş'li geçmiş zamanlara özenti...
Tüm aynalarımı çalan kentimdi...
Şimdi elimden, yüzümden ve gözümden düşüyor.
Ara-sıra diyorum;
Bilebilseydin keşke...
İçimde koyulaşan tüm mavliklerini kentimin.
Olmadık sokaklarından geçiyorum kendimin ve kentimin.
En işlek kaldırımlarından yürüyorum aşka... Üstelik yalın ayak, üstelik arayarak, üstelik bulamadan...
Bir düşte bitiyor, bir kentte yitiyor...
Yeni bilet, yeni yolculuk, yeni yorgunluk, yeni yılgınlık ve yeni boşluk...
Elimde iki soru kalıyor.
Kısacık geçmiş nasıl da ağır geliyor üzerime? Yaşadıkça mı tükeniyor insan?
Cevapsızlığına, cevapsızlığıma kanıyorum!...
Güneş ağır ağır dağların arasında ufalanıyor. Ardıma dönüp bakamıyorum.
Bir düşte bitiyor, bir kentte yitiyor...
Ben kimseyi öldürmedim kendimden başka...
ve ben kimseye zarar vermedim içimdeki benden b'aşka...
ben sadece sevdim senin bilmediğin bir dilde - oysa adı Aşk'tı - alt yazıyla bile çevir'e'medin yüreğinde...!
Şimdi şiir bence senin yüzündür,
Şimdi benim tahtım senin dizindir.
Sevgilim, saadet ikimizindir,
Göklerden gelen bir yadigâr gibi.
Sözün şiirlerin mükemmelidir,
Senden başkasını seven delidir.
Yüzün çiçeklerin en güzelidir,
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi.
Sabahattin Ali
Reklam