Durum ve insan betimlemeleri ile bezenmiş 18 hikayeden oluşan bir kitap. Tamamı kara hikayeler. Hikayelerin bazılarının neyi anlatmak istediğini anlamakta zorlandım. Bunlar sanki yazarın betimleme yeteneğini göstermek için yazdığı, derinliği, bir başı sonu olmayan hikayeler gibi geldi bana. En beğendiklerim "Beni Sen Göm Şerife", "Buraya Kısıldık Sanırım", "Hadi Gidelim Aşkım", "Virgül".
Beklentimin çok altında kalan bir anlatım. Hikaye işlenmeye çok müsaitken bana göre kötü bir anlatımla heba edilmiş. Allahtan 104 sayfa ve insan kaybettiği zamana çok üzülmüyor.
Okuduğum ilk Yekta Kopan kitabı. Çocukların ön planda yer aldığı kısa, hüzünlü hikayeler. Yazarın dili, tasvir kabiliyeti benim gibi orta karar bir okuyucuyu kolaylıkla yakalıyor. Kitap distopik çarpıcı bir hikaye ile başlıyor ve devamında kitabın tanıtım mottosunda söylendiği gibi çocukların gözünden karanlık başka hikayelerle devam ediyor.