Gazoz Hanım
@ennathecurious
Aylaklık Köşesi
...Clàudia kendinden memnun bir biçimde gülümsüyor. İşe yaradığını hissediyor. Bir yetişkinin kendini iyi hissetmesine yardımcı oluyor, bu önemli bir şey. Üstelik bunu başkası istediği için yapmıyor, içinden gelerek yapıyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Kitaplar kitaba dönüşmeden önce fikirlerden ibarettir," diyor dedesi, gayet gizemli bir tavırla.
Fikirlerden mi? Yani Bay Jacint fikirleri mi okuyor? Kitapları kitaba dönüşmeden önce okuduğunu söylemişti, dedesi de kitapların kitaba dönüşmeden önce fikirlerden meydana geldiğini söylüyor, değil mi?
Yeni konşusunun neden notları hep kırmızı kalemle yazdığını hâlâ anlayamıyor, neden sarı post-it'lere yazdığını da. Yeni bilgiler edindikçe yeni bilmecelerle karşılaşıyor sanki. Clàudia kafasının içinde bir salyangoz varmış gibi hissediyor, antenlerine dokununca kabuğuna çekilen bir salyangoz bu. Bay Evdeyokum'un da kabuğu var ve "zor bir dönemden geçtiği" için kabuğundan çıkmak istemiyor. Evet, böyle olmalı.
İnsanın sevdiği rengin beyaz olduğunu söylemesi hiçbir renk söylemek istemediği, kabuğuna çekildiği anlamına geliyor. Clàudia beyazın bütün renklerin sessizleşmesi anlamına geldiğini düşünüyor. Zaten komşusunun kasabaya taşınma sebebi de sessizlik istemesi değil miydi? Zor bir dönemden geçtiği için sessiz sakin bir ortam arıyordu.
