Sanki kestirmeye çalışırız, hüzünlü süreden, bitip bitmeyeceklerini. Oysa ki acılar kışın dökülmeyen yapraklarımızdır bizim, her daim koyu anlam yeşilimiz, mevsimlerinden biri mahrem senenin - sadece mevsim de değil - yer, yerleşim, konak, toprak, ev.
Ama mühim burada olmak ve görünüşte bize ihtiyacı var buradaki her şeyin, tuhaf bir biçimde bizimle ilişkili bu faniliğin. Biz ki hepsinden daha faniyiz.