Ercan ÖZLÜ
@eozlue
Sadık Sefa
instagram.com/ercan_ozlu?igsh...
9 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gülmekle Geçmiyor Hüznüm
Sıradan insanların bu hayata dair tüm duygularını anlatıyor yazar. 80'lerin ve 90'ların Ankara'sında, "öyle dokunup geçti dünyaya" diyerek tarif ettiği insanların umutlarına, gülümseyişlerine, sevinçlerine, aşklarına; yaşanmış ve hatta yaşanması muhtemel hikâyelerine çeviriyor okurun yüzünü. Ama kelimelerin arasından en çok hüzün sızıyor. Her söylencede bir başka "ah" ekleniyor acıya, hasrete ve kedere... Bugün yaşı otuz beşin üzerinde olanların dinledikleri, belki de bizzat tanıklık ettikleri insanların hikâyelerini, İsmail Kılıçarslan'ın enfes kaleminden okumak bambaşka bir edebiyat ziyafetine dönüşüyor... 
Kara Dursun ve Diğer Ankara Söylenceleri 
İsmail Kılıçarslan
Kara Dursun ve Diğer Ankara Söylenceleri İsmail KılıçarslanReklam
1890'larda İstanbul
Yazar, İstanbul’a dair yer yer oldukça etkileyici betimlemeler yapıyor. Özellikle sosyal hayatı ve insanların gündelik yaşamını tasvir ettiği bölümler, okuru canlı ve nostaljik bir yolculuğa çıkarıyor. Buna karşılık şehrin tarihine dair bilgi ve tasvirler kitapta görece sınırlı yer buluyor.
Yazar, şehre duyduğu hayranlığı dile getirirken de eleştirilerini ve gözlemlerini aktarırken de çoğu zaman tarafını belli eden bir üslupla düşüncelerini ifade ediyor. İstanbul’un büyüleyici tarihi ve sosyal hayatını anlatırken, metnin arka planında Batılı bir zihnin izlenimleri rahatlıkla hissedilebiliyor.
Doğu’ya ve Türklere dair gözlemlerini aktarırken hayranlığını gizleyemediği görülüyor. Ancak tarihsel bilgiler verdiği bazı bölümlerde, bu hayranlığı dengelemek istercesine daha temkinli ifadelere yer verdiği de dikkat çekiyor.
Küçük Prensle gezegenler arasında gezintiye çıkardığı okura, insanoğlunun içindeki bitmek bilmez kibri, yalnızlığı, iktidar hırsını ve sevgisizliği gösteriyor. Bir şeylere sahip olma telaşında koşturup hiçbir şeyin sorumluluğunu almak istemeyen "bizi" bize anlatıyor. 
Küçük Prens
Küçük Prens
Fareler ve İnsanlarEdebiyat
Bir nehir kıyısında başlıyor kitap. Temizliğin ve saflığın sembolü olarak özellikle böyle bir yer seçmiş gibi yazar. Ve toplumsal bir çok yarayı kanattıktan sonra aynı yerde cevapsız bir çok soru bırakarak bitiriyor sözlerini. Farklı olanın toplumda tutunma ve yer edinme çabasını görüyoruz bir çok yerde. Var olma ve görünme çabasına tanık oluyoruz karakterlerin. Dostluğun ve saflığın kırılmalarını izliyoruz dolu dolu...