Fitne meydana geldiğinde insanı hayrete düşürür, hakikati bilinmez bir hale getirir ve fitne geçtikten sonra hakikat meydana çıkar. Fitne yürek ağrısı gibi bir beladır. Onda her türlü rüzgârlar eser.
Aslında biz beş şekilde tesmiye olunuyormuşuz: musannıf, muharrir, müellif, edip, münşi. Nasıl olduysa bizi gümbürtüye getirip beşimize birden yazar demişler. Beş kişinin yaptığı bir işi, yazarın tek başına yapması mümkün mü acaba? Sonra da diyorlar: Ortalıkta kaliteli yazar yok. Yazar tek başına kaldırabilir mi o kadar yükü?