Erbil Erden ❀
@erbilerden
𓂃︎ KENDİ ÇAĞININ FİLOZOFU!
Kitaplar insanlar gibi değil, kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz!
A'mak-ı Hayal yazarı
Osmanlı felsefecisi Filibeli Ahmet Hilmi bey şöyle der;
“Emek ve mükâfat; işte beşeriyetin ebediyen halledemediği meselelerden biri de budur”
bu muhteşem tespite katkıda bulunmak gerekirse;
işçiler ister karşılığında bir ücret alsın almasın
emek verdikleri şeyler üzerinde bir hak idea edemezler!
Zira işçilik modern çağın köleliğidir.
emek ve sermaye kardeş değildir, asla da dost olmamışlardır.
Sermaye sahipleri para biriktirir, zenginleşirken
iyi niyet ve emek her zaman harcanır.
1 Mayıs bayram değil bir tescildir.
erbil
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu ‘Gün olur asra bedel” ve ‘Cengizhan a küsen bulut’ tan sonra yine çok severek okuduğum şahane bir kitap, muhteşem bir öykü oldu.
Kitabın sonunda ki final çok etkileyici, çok üzücü bir son. Aslında kitapta genel kurmaca hayatın salt gerçekliğinde hiç de adil olmadığı ve acımasız bir dünyada insan, hayvan hep bir mücadele, savaş halinde.
Şimdi belkide Aytmatov’ un başka bir kitabını, ilk defa aynı yazarın 4. Kitabını okumayı düşünüyorum, neden olmasın….
Korkunç bir gerçekle karşı karşıya olduğunu çok iyi anlıyordu şimdi.
O, bütün evreni hep içinde yaşatmıştı. Ölen, işte o evrendi. Gökyüzü, yeryüzü, dağlar.. onun içindeydi. Bunlar o idi. Dişi kurt Akbar, büyük deniz ve onda gördüğü her şey kendisiydi. Ala-Mengü'nün buzları arasında sonsuza kadar donmuş olarak kalacak Ernazar, kendisinin son yansısı olan ve kendi elleriyle öldürdüğü küçük Kence, ruhundan söküp atmak için öldürmek istediği Bazarbay, hep o idi. Evet, hayatı boyunca görebildiği, tanıyabildiği her şey, bütün bu küçük evren, bu mikrokosmos, hep o idi. Her zaman, ama bilmeden, bütün dünyayı içinde taşımış, içinde yaşatmıştı. İşte şimdi o dünya batmış, yok olup gitmişti. Kalıbıyla yine kendisine benziyordu ama, artık başka yerlerdeydi. Yabancı olmuştu dünyasına. Bu yüzden de artık o başka biriydi. Onun tek ve benzeri olmayan evreni, hiç bir zaman hiç bir yerde olmayacaktı. Onun kaybı işte bu kadar büyüktü: En büyük bunalımı yaşamıştı o.
yüküm gönül,
gül, gül,
kırmızı dudaklarında gül,
kırgınlık taşıyorum,
üzüntü,
keder içindeyim!
yüküm ağır,
halim yok eğlenecek,
gül,
yalandan da olsa gül,
dışımda,
her şey, herkes gürültü,
gürül gürül,
taşıyorum.
yüküm ağır,
gönül,
hatrı çok, vefası yok,
övül övül,
şaşıyorum,
içimde,
tek tek öldür öldür!
erbil