Ercan Demir
@ercandemir091
1991
57 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Öyle güzel bir resmi var ki
ruhumun bomboş tuvalinde,
Dulcinea del Toboso'yu
silemez oradan hiç kimse."
Don Quijote bu baladı, hayatı boyunca tanışmadığı hayalindeki o en güzel kadına: Dulcinea'ya yazmış.
Dulcinea'ya öyle bir aşkla bağlanmış ki,onun güzelliğini inkar eden şövalyeleri geçiniz, kendi sevgililerinin Dulcinea'dan daha güzel olduğu iddiasında bulunan şövalyeleri bile çarpışmaya davet etmiş... Onun sevgisinin ağırlığı ile gözü başka hiç bir kadını görmemiş, kendisine aşık olan genç bir kızı dahi reddetmiştir. Bütün bunlar Dulcinea içindir.
Peki Dulcinea var mıdır? Evet vardır. Toboso köyünden bir köylü kızıdır. Fakat Don Kişot onu gidip görmek yerine aklında tasvir eder. İsmini de seslenmek istediği gibi koyar. Peki Dulcinea'yı sevmesi gerekli midir? Evet gereklidir . Bağlı bulunduğu gezgin şövalyelik mesleği, bir güzele sevdalı olmasını gerektirmektedir. Kahramanımız ise, mesleğine sevdalıdır.
Deliliği, onu gerçek dışı hayata iter. Belki de gerçek dışılığın cazibesi onu deli olmaya zorlar. Ölmüş olan bir mesleği canlandırmak, insanlara iyilik için zırhlara bürünüp, atını mahmuzlamak onu şöhret sahibi yapar. Yaşamak istediği hayatın peşinden koşar. Öyle ki, maceraları tüm ülkede ünlenmesini sağlar. Artık koskoca dükler, valiler bile onun oyununa ayak uydurur (ya da inandığı hayata) . Silahtarı yani yardımcısı Sancho Panza da, uğruna onca sıkıntıya girdiği cezire valiliğine bile kavuşur. (Gerçek olmasa bile,önemli olan onun gerçek bilmesi-peşinde koştuğu hayalinin gözleri önüne serilmesi)
Don Ouijote; çıkarılacak dersin kolayca ifade edilebileceği, insana ne kattığının bir anda söylenebileceği bir eser değil. O yüzden başını -ortasını -sonunu bilmek eserin okunmaktan geri durulmasına sebep olamaz. Çünkü eserde önemli olan arada olan hadiseler, davranışlar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İki çok okuyan ve düşünen "beyin" 6.koğuşta yani tımarhanede bulur birbirini.
İşin aslı biri ötekini bulur.
Okuduklarını, tartışabilecek derinliğe sahip bulunmayan çevresinden muzdarip doktor, o seviyeye sahip bir deliyi(!) keşfeder ve bir çok şey pahasına, ziyaretlere başlar.
Burgess, bir fikri hikayeleştiriyor ki, fikir şu: İnsanın iradesini elinden alarak onu iyi yapmak, kötüdür. Bütün kitap bu fikir etrafında geziyor.
Olumsuz yorumlar sebebiyle, bırakırım düşüncesiyle başladığım kitabı elimden bırakmak istemedim. Şiddet kötü bir şeydir. Alex'in işledikleri ise öyle basit şeyler değildir. Ama yine de, karşılığı bu şekilde olmamalıydı, dedim..
Bu olay bana, herhangi bir cinsel saldırı olayından sonra hadım etme cezasını gündeme getirenleri getirdi. İdam veya çeşitli cezalara mesafeli durmayan biri olarak diyebilirim ki, bir insanın herhangi güzel bir hissini elinden almak, su-i istimal ediyor olsa bile, o kişiye bir ceza değil, zulüm anlamı içerir.
Akıcılığı ile akılda kalacak bir kitap, mide bulandırıcı kısımları ne kadar iğrenç olsa da, romanın akmasını engellemiyor.
Kör olmaktan başkaca zorluk, toplumun kör olması. Körlere yardımcı olacak, kör olmayanların bile bulunmayışı..
Ne yiyecek satan alışveriş merkezleri, ne musluklara suyu gönderen belediye şebeklerinde çalışan insanlar.. Hiç biri görmediği için bütün hizmet aksamıştır.
Ortaya ise, tuvalet kokulu sokaklar, açlıktan leş yiyen sahipsiz köpekler, yine açlıktan sokak sokak gezinen insan grupları ve daha ne sahneler..
Sahip çıkmayan Hükümet ve güç erkleri eleştiriliyor görünse de nihayetinde dokunulan kısım insanın iç yapısıdır.
Kaos ortamında karakterler su yüzüne çıkar. Gözlerin kayboluşu ve herkesin aynı durumda oluşu hayatı kat kat zorlaştırsa da sorumluluk ve insaniyetini kaybetmeme meselesi doktorun karısında müşahhas hale getirilir.
Normal zamanda yapılmayacak davranışlar, böylesi zamanda başka bir anlam kazanır. Çünkü hayat, anlamsız demeye yaklaşan bir anlama kavuşmuştur.
Müellife neden Bilge Kral dendiği bu eserle su yüzüne çıkar. Kültür, medeniyet ve sanat kavramlarını derinlemesine incelendiği bu eser, Materyalizm ve Hristiyanlık arasında yoğrulan fakat açmaza saplanan veya çözümsüz ilerleyen fikirlerin İslam’daki yol açıklığına ve aynı zamanda tutarlılığına dikkat çeker.
