erçil
@ercilcano
Eskişehir
Adana, 25 Ocak
30 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bir gün gazetede, yakalanan bir hırsızın kaçmasına göz yuman bir polis hakkında bir haber okumuştu. Mazeret olarak, birlikte güldük, demişti, o yüzden onu artık içeri tıkamazdım. Artık olmazdı.
Reklam
Önümüzde açık ve biçimlendirilmemiş olarak uzanan, özgürlüğü açısından tüy gibi hafif, belirsizliği açısındansa kurşun gibi ağır onca zamanı nasıl kullanabilirdik, nasıl kullanmalıydık?
İçimizde olanın ancak küçük bir kısmını yaşayabiliyorsak, gerisine ne oluyor?
hepimiz birer kahramanız çünkü ölüme mahkum olduğumuzu kafamızdan atmayı becerebiliyoruz. ve yaşamımız da neşeyle dolu hüzünlü bir trajedidir
Bu felsefi sorular aklını kurcalarken gezgin uyuyakalır ve sabah uyandığında sarı kayalar hâlâ oradadır; bir ressamın yüreğinden uzaklara taşınmadığı sürece taşın yazgısı budur ne de olsa- olduğu yerde kalmak.
Sayfa 16
Reklam