"İncindin değil mi, az da olsa?" diye sormuştu karısı ona. "Ben de insanım nihayetinde, incitici bir durumda incinirim" diye yanıtlamıştı. Ama bu doğru değildi. En azından yarısı yalandı bunun. İncinmem gereken zamanda yeterince incinmedim, diye itiraf etti kendine. "Gerçek ıstırabı hissetmem gereken bir zamanda duygularımı bastırdım. Şiddetle acı çekmeyi kabul etmemek için, olanlarla gerçekçi biçimde ve doğrudan yüzleşmekten kaçındım. Sonuç olarak da bu şekilde içi boş, cansız bir yürekle yaşıyorum şimdi. Ve zeki yılanlar yüreğimdeki o boş yeri ele geçirip serinkanlı bir şekilde kalplerini oraya gizlemeye çalışıyorlar."