"Bu gerçek sanat," dedi çoşkuyla, "Tıpkı güzel bir dostluk gibi: Ruhsal doğamızı biçimlendiren ve onun gibi biçimlenen ölçüyü fark etmemiz için bizi en güzel biçimde zorluyor."
'Önümde hiçbir şey görmüyorum, arkamda da. Sadece sonsuz bir karanlık görüyorum ve kendimi bu karanlığın içinde en korkunç, en şiddetli yalnızlık içinde buluyorum. Suçluluk duygusu dışında bir his kalmadı elimde...'