Ekmeğine gözyaşı katık etmemiş
Hüzün dolu geceler geçirmemiş
Yatağında oturup ağlamamış olan
Sizi, siz ilahi güçleri bilemez.
Bizi hayatın içine bırakan
Zavallılara suç işleten
Sonra da utançla bir başına bırakan, sizler;
Çünkü her suçun öcü dünyada alınır.
"Her insan sınırlıdır ve başkalarını da kendisi gibi yetiştirmek ister. Bu nedenle geleceği, herkesi kendi özgünlüğüne göre yetiştiren kaderin elinde olana ne mutlu!"
Wilhelm araya girerek, "Ama dâhi kendi açtığı yaraları kendisi iyileştiremez mi?" diye sordu.
"Asla," dedi diğeri, "Ya da çok az. Çünkü hiç kimse gençliğinde edindiği ilk izlenimlerin üstesinden gelebileceğini sanmamalı..."
"Vay bana ve kaderime! Şimdi şairlerin derdini, çileyle bilgeleşmiş hüzünlüleri anlıyorum. Ne kadar uzun süre kendimi yenilmez ve yara almaz sanıyordum. Ah! Şimdi görüyorum ki derinden alınmış zamansız darbeler iyileşmiyor ve kendini onaramıyor."