İnsan, kaderinin acı çekmek olduğunu fark ederse, ıstırabı kabul etmeyi de bir görev olarak benimseyecektir; bu onun tek ve kendine özgü görevidir. Izdırap içinde bile evrende biricik ve yalnız olduğunun farkına varmalıdır. Kimse onu ızdırabından kurtaramaz veya ıstırabı onun yerine yüklenemez.