Al’Lan eyerden eğilip Rand’ın omzunu kuvvetle kavradı. Rand, adama yarı evcil kurt dediğini hatırlıyordu, ama o gözler, bir kurdun kucak köpeği gibi görünmesine sebep olurdu. “Pek çok açıdan birbirimize benziyoruz; sen ve ben. İçimizde bir karanlık var. Karanlık, acı, ölüm. Bizden yayılıyorlar. Bir kadına âşık olursan Rand, onu terk et ve bırak başkasını bulsun. Ona verebileceğin en iyi armağan bu olur.”
“Bazen,” diye güldü Asmodean, “insanın kendisi ile düşmanları arasındaki farkı görmek zor oluyor. Dünyaya sahip olmak istiyorlar, ama öyle görünüyor ki, sen bir halka sahip olmuşsun.”