Betül ERGÜN
@ergunbetul
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yeni bir kitap yorumuyla geldim. Bu kitaba, kitapta anlatılmak istenen verilmek istenen mesajlara ve gogol'un alaycı anlatım tarzına ba - yıl - dim. Mutlaka okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle öneriyorum. Okurken asla sıkılmadım ve hatta bitecek diye üzüldüm.
Kitap üç öyküden oluşuyor. İlk öykü kitaba ismini veren "Bir delinin hatıra defteri" isimli öyküydü. Bu öyküde baskarakterimiz bir memur. Ve müdürünün kızından hoşlanıyor ancak babasının kızını general ya da bir subay ile evlendirecegini ogreniyor. Ve kafayi yiyor diyebilirim. Aslında öykü de anlatılmak istenen şey Rusya toplumunda sınıf farklılıkları olduğu. Memur altındakini ezerken üstü de memuru eziyor ve buna hakkı olduğunu düşünüyor. Aslında üç öykünün genelinde de bunun izlerini görüyoruz.
İkinci öykü ise "Burun" isimli öyküydü. Bu öyküde yazar fantastik öğeleri kullanmis. Mesela bir burnun berberin ekmeğinin içinden çıkması , burnun güzel giyimli bir memur olarak okuyucuya anlatılması gibi fantastik bir boyutta anlatılmış anlatilmak istenen. Ben bunu bir memurun burnunun çok yüksekte olması şeklinde yorumladim. Yani burnu o kadar havadaki tek başına yüzünden ayrılıp ayrı bir memur olarak yaşıyor ben bu anlatım tarzina bayıldım.
Son öykü ise "palto". Nam-ı değer "PALTO". Çok merak ediyordum. Özellikle Dostoyevski nin "Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık" cümlesini okuduktan sonra çok daha fazla merak etmiştim. Baskaraktere üzülerek okudum bu hikayeyi. Yine sınıf farklılıklarını, Rusya'daki toplumun yapısını görüyoruz bu hikayede. Maddi durumu el vermediği için aylarca yiyeceginden bile fedakarlık yapıp para biriktiren bir adamın sonunda parasını denkleştirip paltosunu almasini ancak tahlilsizlikler sonucunda caldirmasini okuyoruz. Durumu olmadığı ve rütbe olarak yeterli
Merhaba arkadaşlar, yeni bir kitap yorumu ile karşınızdayım. Tolstoydan okuduğum ilk kitap olan bu kitap bir öykü kitabı. Öykü sevmiyorum ben diyen herkesin çok seveceği bir kitap olacağını düşünüyorum. Ben çok beğendim. Zaten okumaya başlamadan önce de begenecegimi biliyordum.
Yazar o kadar güzel konulara deginmis ki tüm öyküleri insana kendini sorgulatan cinsten. Sevginin önemi, içinde bulunduğumuz zamanın önemi, kibir, açgözlülük gibi temalara yer vermiş öykülerinde. Ve bunları o kadar sade bir dil ve akıcı bir üslupla anlatmış ki okurken hem sindire sindire okuyorsunuz hem de her cümleden bir ders çıkarıyorsunuz. Kitaba adını veren "İnsan neyle Yaşar" isimli öykü çok güzeldi merak duygusunun yoğun olduğu bir oykuydu. Bu öyküde sevginin önemini vurgulamış yazar. İnsanı insan yapan şey içindeki sevgidir diyor. İçinde sevgi olmayan bir insan mutsuz olur diyor. Dediğim gibi bu tarz mesajları çokca barındırıyor kitap. Ayrıca son öykü olan "İnsana ne kadar toprak lazım" isimli öyküyü de çok beğendim. Gerçekten burada verilen mesajlar da çok iyiydi. Açgözlü bir adamın sonunu okuyoruz bu öyküde de. Kitapta dini öğelerle de yer verilmiş. Tolstoyun dine bakış açısını da görmek mümkün. Ben uzatmak istemiyorum, çok beğendim kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. 5/5
"Anladım ki insan içinde sevgiyle yaşar. "
"Dünyada Barış, insanda iyi niyet olmalı "
"Şunu sakın unutmayın: Önemli olan tek bir an vardır o da simdidir. Çünkü bir tek ona sözümüz geçer."
