erhan eren
@erhern
kanadık toprak olduk
çekildik bayrak olduk
döküldük yaprak olduk
geldik bugüne... 
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Hasan Hüseyin KorkmazgilŞu anda okuduğu kitap
Çok sert bir kitaptı. Sanki her sözcüğü kafama atılan bir taş misali tahrip ediciydi. Sistem eleştirisi muazzam, sorun tespitleri muhteşemdi. Çözüm önerisi ise bana biraz ütopik geldi diyebilirim.
Albert Caraco İstanbul'lu Sefarad bir ailenin oğlu. 1919 doğumlu. Hayatı boyunca hep yazmış. Doğduğu topraklardan önce Avrupa'ya sonrasında Güney Amerika'ya göç etmek zorunda kalmış. Zor bir hayatı olmuş yazarın, belki karamsarlığı ve provakatifliği bu yüzden. Dolaysız ve net bir tavır var yazdıklarında, lafını, sözünü esirgemeyen cinsten bir yazar. Sonunun intihar olması ise belki de insanlığa dair umutsuzluğundan.
Böyle bir adam nasıl bir kitap yazar? Pek iç açıcı olmadığı kesin. Caraco önce nasıl bir düzenin parçası olduğumuzu, kendimizi özgür sandığımız halde aslında nasıl bağımlı bireyler olduğumuzu, iyi bir şeymiş gibi gösterilen düzenin aslında bizim dostumuz değil, bizi keyfince yöneten bir güç olduğunu, bu düzen şaştığında ise tek telafisinin savaş ve sonucunda ölüm olduğunu adeta yüzümüze çarpa çarpa anlatıyor.
"Şimdiden yaşayamayacak kadar kalabalığız: böcek gibi değil ama insan gibi yaşayamayacak kadar kalabalığız; toprağı tüketip çölleri büyütüyoruz, ırmaklarımız birer batak, okyanuslar can çekişiyor, ama iman, ahlak, düzen ve maddi çıkar bizi ilkel topluluklar halinde yaşamaya mahkum etmek için el birliği ediyorlar: dinlere mümin gerek, uluslara savunacak insan, sanayicilere tüketici; bu demektir ki herkese çocuk gerek, yetişkin olunca ne olacaklarının bir önemi yok."
Bütün bunlar doğru. Ancak çözüm ne? Çözüm kitapta uzun uzun anlatılıyor ama kısaca özetleyecek olursak her şeyi yeni bir felaketin üzerine yeniden inşa etmek. Dünyayı biraz daha insansızlaştırmak. İçinde bulunduğumuz kaosu daha büyük bir kaosla çözmek.
Okurken Caraco'nun bazı söylemleri her
erhan eren
Güzel bir inceleme. Sanki yeni bir kominist manifesto gibi. Kısa zamanda okumalıyım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi·565 syf.·
2021 47. kitabı
✍DİPÇE :
İnsan kör geçer yaşam yollarından,
çevremizde bulunan korkunç yoksulluğun ne kadar azını görüyoruz aslında! (s. 263)
Öncelikle Cannetti hakkında öğrendiğim birkaç detayı buraya alıntılamak istiyorum çünkü bu detayların kitabın taslağında önemli rol oynadığını düşünüyorum:
1. Canetti, çocukluğunda kızamığa yakalanır ve birkaç gün görme yetisini kaybeder. Karanlık ve çok eski bir anı olarak nitelediği bu durum hayatı boyunca onu yoklayan bir kabus olarak devam eder.
2. Bir diğeri de Cannetti'nin polis şiddetinin doğurduğu bir yangına tanıklık etmesidir, bir Adliye binasının yangını esnasında yanan 90 insanı, kağıtları ve yangını seyreden onu tetikleyen kitleleri asla unutmaz ve yangın vakası yazarın zihninde bir travmatik algıya oradan da Körleşme eserine taşınır. Körleşme eseri için 25 bin kitabın yakıldığı Nazi eylemine(1933) telmih var dense de bu yangın olayının da kaynak teşkil ettiğini düşünüyorum.
Belirtmem gerekir ki 'Körleşme' okuru sarsan rahatsız eden bir eser, bir nevi savaş meydanı: bilginin ve cehaletin; gerçeğin ve dalaverenin; hakkın ve haksızlığın; bireyin ve kitlenin, iç ve dış sesin çarpıştığı bir meydan. Ana karakterden yan karakterlere kadar derin tahlil ve tespitlerin yapıldığı, kapitalist faşist sistemin postal sesleriyle çınlayan, dolayısıyla yıpratan bir eser.
Profesör Peter Kien etrafında şekillenen ve salt kurgu gözüyle bakmadığım esere anakarakterle başladığımızda dikkatimizi ilk çeken karakterimizin adı olur : Kien Almanca'da çıra demekmiş. Öyleyse adına yazgılı bir karakterin hikayesi bu diyoruz ilerledikçe! Kimdir Kien? Ünlü bir sinolog, bir linguistik, muazzam bir hafıza, bunların yanı sıra bilgisinin kölesi, bilimsel kürsüleri ve insanları küçümseyen, merdümgiriz, kitaplarının dünyasında yaşayan ve kütüphanesini
erhan eren
Çok güzel bir inceleme. 20 yıl önce okumuştum. Bu etütden sonra tekrar raftan indirip tozlarını silkeleyip, yeni bir bakış açısı ile-sizin sayenizde- okunması farz oldu. Emeğinize sağlık.