Biz de zihinimizin yarattığı vehimleri kovup , kendimize uzaktan bakmaya çalışmalıyız. Önyargısız olmak , egonun doğal panzehierinden biridir . Ürettiğimiz işlerle duygusal bağ kurmak çok kolaydır ve her narsist bunu yapar . Ender bulunan şey ham kabiliyet , beceri, hatta kendine güven değil alçak gönüllülük , sebat ve kendinin farkında olmaktır.
İşçiler efendileri için çalışmaya gönderildikleri bağı kendilerinin sanmışlar.oradaki her şeyin kendileri için yapıldığına, işlerinin bu bağda hayatın tadını çıkarmak olduğuna inanmış, efendiyi unutmuş, onun varlığını hatırlatan herkesi de öldürmüşler.
Nehlyudov " biz de aynı şeyi yapmıyor muyuz?" diye düşündü."kendi hayatımızın efendisi olduğumuz, hayatın bize bir şevk ve eğlence için verildiği saçma hükümler veriyoruz. Saçma ! Biz dünyaya birinin isteğiyle, bir amaçla gönderildik. Fakat kendi zevkimiz için yaşadığımızı inanmışız bir kere, bunun sonunda tabii ki işlerimiz efendilerinin emrini yerine getirmeyen bağ işçilerininki gibi ters gider işte, efendinin iradesi bu buyruklarda dile getiriliyor. İnsanlar bu buyrukları yerine getirirlerse, cennet yer yüzünde kurulmuş olacak ve insanlar mümkün olan en yüksek refaha kavuşacaklar.
Önce Tanrı'nın ülkesini ve onun adaletini ara; bütün öteki şeyler sana verilecektir. Oysa biz , öteki şeyleri , dünyadaki zevkleri arıyoruz; elbette ki hiçbir şey elde edemiyoruz. Şu halde hayattaki görevim bu olmalı. Bir görevi tamamladım ; şimdi başka biri başladı."