Yıllar oldu, çok uzun yıllar oldu, dedi sonra, sesinin tonunu bana acı veren bir şekilde değiştirerek,normal bir hayat istediğimi fark edeli uzun yıllar oldu. Her şey bir yana huzurlu olmayı istediğimi. Duyguları, bütün duyguları tattım. Huzurlu, sade bir hayat istiyorum. Parkta gezintilere çıkılan bir hayat.
Eski aile albümlerinin durduğu küçük mobilyanın yanına gidiyorum. Bu albümler bu işe yarıyor, diye düşünüyorum: bizi küçükken mutlu olduğumuza inandırmaya. Bize bir zamanlar ne kadar mutlu olduğumuzu kabullenmek istemediğimizi kanıtlamaya.
Evi satıp parayı bölüşmenin daha iyi olacağına, geçmişle bu kadar iç içe olmanın kimseye iyi gelmeyeceğine inanıyor. Çünkü geçmiş hep acı verir ama biz ona farklı bir yer bularak yardımcı olabiliriz.